Społeczny Ruch Niezadowolonych Móstoles

[Ciro Andrés de Catalán]

Sytuacja rzeczywiście nieciekawa się staje.

[Fabio Schröder]

Powiem tak, jak już przestanę być Królem to sam od siebie coś dodam. Koniec tematu.

Wszystko fajnie, ale dlaczego JKM nie wybadał, czy Manuel będzie miał poparcie społeczeństwa? Postawa "Zwalniam tron i róbta co chceta"?

[Andreas]

Wszystko fajnie, ale dlaczego JKM nie wybadał, czy Manuel będzie miał poparcie społeczeństwa? Postawa "Zwalniam tron i róbta co chceta"?

Ech, nie chce mi się znowu pisać tego samego. Faders ad Vanakvig był dość aktywnym - na Skarlandzkie warunki - obywatelem. Śmiało mogę powiedzieć, że więcej działał niż ja. Oczywiście nie był jedną osobą, którą widziałem jako swojego następcę. Ale jedyną która mi nie odmówiła.

Z drugiej strony myślę, że mój nowy syn wniósł sporo ożywienia bo Skarland jest ostatnio baaardzo ruchliwą mikronacją.

[Norbert I Catalan]

Zwłaszcza po tej aferze i dalszych następstwach - wielka zasługa Pana Manuela.

[Andreas]

Zwłaszcza po tej aferze i dalszych następstwach - wielka zasługa Pana Manuela.

Nie krytykuj, ostatnio dużo się dzieje, aż momentami nie nadążam być na bieżąco

[Fabio Schröder]

Może i zrobił się ruch, ale budowa państwa na aferach to głupota. Tym bardziej, że na dłuższą metę mogą one zniechęcić do działania. Już teraz mamy secesjonistów, którzy odrywają kolejne autonomie (legalnie lub nie).

[hr. F. Vazquez de Saavedra]

Może i zrobił się ruch, ale budowa państwa na aferach to głupota. Tym bardziej, że na dłuższą metę mogą one zniechęcić do działania. Już teraz mamy secesjonistów, którzy odrywają kolejne autonomie (legalnie lub nie).

Panie Fabio Schröder w pełni się z panem zgadzam z jedną różnicą. Jakkolwiek możemy nazwać secesjonistów, obywatele mają prawo dążyć do tworzenia takich warunków, w których będzie im się się przyjemnie i spokojnie żyło. Jeżeli ludność Walencji postanowiła tak o sobie stanowić i miała ku temu możliwości (odpowiednie zapisy w prawie) to nic nie stało na przeszkodzie, aby poddać tą kwestię pod dyskurs w postaci referendum niepodległościowego. Wyniki znamy, jednak czy doszło do oderwania? Według mnie, jeszcze do tego nie doszło. Referendum to jedno, a reszta spraw to drugie. Dzisiaj stajemy przed bardzo ważnym wyzwaniem - mamy do opanowania sytuację, która spadła na nas bardzo nieoczekiwanie - Król Andreas I zaprowadził w kraju kryzys swoimi decyzjami o zmianie sukcesji, a nagła abdykacja mogłaby wprowadzić anarchię... Chcieliśmy tego uniknąć, ale się nie udało... Dopiero teraz zaczną się schody, aby ten pożar wcale niepotrzebny ugasić...

[Fabio Schröder]

Panie Francisco, może użyłem zbyt ostrych słów. Akurat w przypadku Walencji miałem na myśli legalne odzyskanie niepodległości. Dalej jednak podtrzymuję hipotezę, że w referendum niepodległościowym "secesję" poparły osoby zniechęcone obecną sytuacją, a sam ich głos był przedwczesny i może nie do końca przemyślany. Innymi słowy - była to słuszna reakcja na szopkę Króla, ale również posunęła się odrobinę za daleko (i także zgodnie z prawem, bo tego wcale nie neguję).

[hr. F. Vazquez de Saavedra]

Panie Francisco, może użyłem zbyt ostrych słów. Akurat w przypadku Walencji miałem na myśli legalne odzyskanie niepodległości. Dalej jednak podtrzymuję hipotezę, że w referendum niepodległościowym "secesję" poparły osoby zniechęcone obecną sytuacją, a sam ich głos był przedwczesny i może nie do końca przemyślany. Innymi słowy - była to słuszna reakcja na szopkę Króla, ale również posunęła się odrobinę za daleko (i także zgodnie z prawem, bo tego wcale nie neguję).

Oczywiście! Tylko patrząc na to co się działo część obywateli zamieszkujących daną Wspólnotę postanowiło o sobie samostanowić. Wcale się nie dziwię takiej polityce. Zauważmy, że był spokój, może i wielkiej aktywności nie było - ale scena polityczna była ustabilizowana, nagle nieoczekiwane działania Króla Andreasa I spowodowały zalew osób, wzmożoną aktywność, ale i też bardzo duży kryzys polityczno-rodzinny. Mam nadzieję, że uda nam się to wszystko zażegnać bez rozlewu krwi w sposób naprawdę merytoryczny. Będzie to jednak ciężka praca, bo wydaje mnie się, że dzisiaj Skarland jest dużo bardziej osłabiony, aniżeli przed tym wybuchem wzmożonej aktywności czytajmy kryzysem polityczno-rodzinnym. Trzeba teraz posprzątać ten cały bałagan z głową i rozsądkiem, aby w przyszłości unikać tych burzliwych kryzysów, z których jest znane Królestwo Skarlandu...