Ateiżnica to miejsce do którego ateista przychodzi, kiedy pozwoli mu na to czas, lub kiedy zechce... Nie ma u nas żadnych zorganizowanych mszy, czy coś w tym stylu, chyba, że jest jakieś ważne święto... Wtedy ustalana jest godzina odprawianych rytuałów (wspólnie), której przewodniczy osoba wyrażająca wcześniejszą chęć do tego... Ateista przychodzi tu, kiedy chce i odprawia rytuały zgodne z sytuacją i opisanymi w durnych księgach prawami i nakazami. Brak u nas duchownych, księży, biskupów, papieży, czy czego tam jeszcze... O ateiżnicę dba specjalna obsługa, lub personel. Sprzątają, wymieniają świece, kwiaty itd. W piwnicach znajdują się katakumby, gdzie chowa się zmarłych. Osoba wierząca może wejść do ateiżnicy, lecz tylko do drugich drzwi. Nigdy nie zobaczy posągu symbolu Durnia. W ateiżnicy znajduje się przedszkole - oczywiście, dla wszystkich dzieci, nie tylko ateistycznych. Po drugiej stronie jest biblioteka, w której są durne księgi, wszystkie listy ateistyczne i rytualniki. Znajduję się tam też prawdziwa, oryginalna durna księga. Hol to miejsce, w środku którego znajduje się świecznik. Niewierni przynoszą świeczki, jako dar dla Durnia, Mancalagi, czy Aśtara. Zwyczj jest taki, że wchodzi się do głównej nawy, z lewej strony. W Durnych Księgach, jest zapisane, aby ukłonić się durniowi z każdej strony, dlatego na każdym balkonie, należy wykonać taki ukłon. Strefa Rytualna jest aż 10 metrów niżej niż hol, a posąg durnia ma 26 m wysokości. Strefa rytualna, to miejsce, w którym odprawia się rytuały, zgodnie z rytualnikiem. Na podłodze jest ogromny dywan i maty rytualne. Pod dwoma pierwszymi balkonami z lewej i prawej strony znajdują się stoły z bananami, owocami rytuałów ateistycznych.
