Pokaż wiadomości
Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.
Wzór wniosku o wszczęcie postępowania inkwizycyjnego
Imię, nazwisko, adres wnioskodawcy/ów, obywatelstwo:
Imię i nazwisko przedstawiciela oskarżycieli-wnioskodawców: (przy wniosku zbiorowym; osoba składająca wniosek)
Imię i nazwisko oskarżonego:
Treść wniosku: (jest to ogólny opis zdarzeń niezgodnych z prawem wg wnioskodawcy/ów, wraz ze wskazaniem możliwych naruszeń przepisów prawa przy konkretnych zdarzeniach)
Podpis
Wzór wniosku o wszczęcie postępowania odwoławczego
Imię, nazwisko, adres wnioskodawcy/ów, obywatelstwo:
Imię i nazwisko przedstawiciela wnioskodawców: (przy wniosku zbiorowym; osoba składająca wniosek)
Imię i nazwisko oskarżonego: (jeżeli wniosek składa oskarżony - nie dotyczy)
Treść wniosku: (jest to ogólny opis zdarzeń niezgodnych z prawem wg wnioskodawcy/ów, wraz ze wskazaniem możliwych naruszeń przepisów prawa przy konkretnych zdarzeniach; nie mogą się zmieniać co do istoty sprawy zawisłej w pierwszej instancji)
Uzasadnienie rekursu: (należy wskazać na przyczyny wynikające z postępowania w pierwszej instancji, które doprowadziły wnioskodawcę do złożenia rekursu)
Załącznik do akt sprawy: (link odsyłający do całości postępowania na wokandzie w pierwszej instancji)
Podpis
Wzór wniosku do Supremy o zbadanie zgodności z prawem/kompetencji organu
Imię, nazwisko, obywatelstwo wnioskodawcy:
Sprawowane funkcje, w tym zagraniczne (jeśli dotyczy):
Treść wniosku: (jest to ogólny opis przedmiotów rozpatrzenia sprawy i jej celu, ze wskazaniem aktów prawnych)
Podpis
Instrucción Gran Inquisidor
Wstępne pouczenia i patronatDnia VI miesiąca I Roku Pańskiego MMXVW imię Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętej Jedynego, na mocy prawa nam danego stanowimy niniejszym, na wieczną rzeczy pamiątkę.§ISłowo w instrukcji niniejszej zawarte Ojcom Inkwizytorom przekazujemy, do poznania, zachowywania i przestrzegania, jako naukę i prawo, ażeby cnotliwie swój urząd pełnili, do którego powołani zostali dając najlepsze świadectwo Świętej Wiary, reprezentując Jej Arcychrześcijański Majestat i cały Wymiar Sprawiedliwości Imperium.
Przeto zachęcamy by wedle woli zapoznawali i przyjmowali niniejsze nauki wszyscy obywatele Imperium w głębszym poznaniu i przestrzeganiu praw, które są stanowione.§IIInkwizycja Królewska powstała, ażeby stać na straży prawa i sumienia, stanowiąc dopełnienie klimatu państwa naszego, które opierać się winno na niegdysiejszej Hiszpanii. Oznacza to również tworzenie prawa w historycznym duchu, a które nierozerwalnie złączone było ze Prawem Boskim, opartym na fundamencie Świętej Ewangelii i Tradycji Katolickiej, a o czym pouczają nas prawa już obowiązujące w Prawie Kardynalnym o Władzy i Dekrecie o Inkwizycji Królewskiej zawarte. To My, Inkwizytorzy z nadania królewskiego, jesteśmy szczególnie objęci obowiązkiem i troską o dochowanie tym zasadom wierności, jak i uświadamiania tych, którzy świadomie lub nie zbłądzili na gruncie tegoż prawa. Przy czym pamiętać należy, by w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości nie wolno kierować się ślepą żądzą ukarania, lecz bacząc na skruchę podejrzanych i kierować się tedy łagodnością, jak i katolickim miłosierdziem. Z drugiej jednak strony musimy sądzić sprawiedliwie i z całą mocą piętnować herezje, przemoc i niesprawiedliwość, gdy sytuacja tego wymaga. Zadania te wymagają od nas pełnego poświęcenia i oddania, niekiedy wyrzeczeń, a przede wszystkim kierowania się cnotami. W służbie prawa i sprawiedliwości działamy, toteż niech wskazówką i pouczeniem dla nas będą słowa psalmisty On miłuje prawo i sprawiedliwość (Ps 33,5).§IIIUrząd Inkwizytora nakłada na kandydata dość wygórowane wymagania formalne w Dekrecie uwydatnione, które nie są jedynie pustym sloganem, lecz żywym kryterium pozwalającym oddzielić ziarno od plew i co do których stosują się Wielki Inkwizytor i Monarcha. Niechaj więc dobrze rozezna ten, który do pełnienia tej funkcji chce być przysposobiony, czy gotów jest ofiarować się w służbie wymiaru sprawiedliwości Imperium, przyjmując na siebie ciężar odpowiedzialności jaki na urzędzie tym spoczywa. Kryteria formalne oznaczają też, że nie ma w Inkwizycji miejsca dla tych, którzy są zaślepieni żądzą sławy, zaszczytów i władzy, zbrukani niegodziwymi czynami bez żalu i zadośćuczynienia! Ojcom Inkwizytorom polecamy, by w piastowaniu swego urzędu nie ulegali pokusom pozbawiających ich mandatu do bycia Inkwizytorem, gdyż postępki takie nie będą mogły być akceptowane przez władze zwierzchnią, ze względu na dobro instytucji. Należy też pamiętać, że Inkwizycja jest instytucją hierarchiczną, toteż zasada posłuszeństwa Wielkiemu Inkwizytorowi musi być zachowana, przy zachowaniu swej niezależności w dochodzeniu prawdy i ferowanych wyrokach.§IVNa koniec tej pierwszej, wstępnej nauki i prawa, chcemy wam wskazać pewne wzorce osobowe, które winniśmy starać się naśladować i nimi inspirować w naszej działalności. Jutro przypada w Kościele wspomnienie św. Rajmunda z Penyafort, uważanego za ojca prawodawstwa kościelnego, z pochodzenia Katalończyka, który bliskim winien być również nam Inkwizytorom w Imperium. Wstawiennictwo tego świętego Pańskiego i refleksja nad jego osobą niech nam towarzyszą szczególnie w tym dniu.
Wprawdzie Inkwizycja Królewska jest otwarta dla każdego stanu i ma charakter raczej świecki, bo podporządkowana Koronie, to za słuszne uznajemy i wolą naszą jest, ażeby oficjalnie ogłosić iż patronem Inkwizycji Królewskiej będzie od dziś św. Piotr z Werony, takoż uznawany niegdyś za patrona Inkwizytorów w Kościele Rzymskim i którego wspominać szczególnie będziemy w dniu na to przypadającym.Toteż oznajmiamy, twierdzimy, określamy i ogłaszamy, że cośmy tutaj napisali moc obowiązywania zyskuje.
Instrucción Gran Inquisidor
określająca wstępne zasady organizacji Inkwizycji KrólewskiejDnia VI miesiąca I Roku Pańskiego MMXVW imię Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętej Jedynego, na mocy prawa nam danego stanowimy niniejszym, na wieczną rzeczy pamiątkę.§I1. Główną siedzibą Inkwizycji Królewskiej jest Castillo de San Jorge w Sewilli.
2. Czasowe lub stałe siedziby Inkwizycji Królewskiej mogą powstawać wedle potrzeb w drodze Instrukcji.
3. Nadzór nad siedzibami sprawuje Wielki Inkwizytor.
4. Osobistą ochronę Wielkiego Inkwizytora powierza się Gwardii Królewskiej.
5. Honorową wartę przy głównych obiektach zewnętrz kompleksów sprawować będą rycerze Zakonu św. Jakuba. Szczegóły określać będzie odrębna instrukcja.
6. Inkwizytorom przysługuje zwrot grzecznościowy Ojcze Inkwizytorze, a w czasie postępowania inkwizycyjnego w pierwszej instancji należy się zwracać Wysoki Trybunale.
7. Wielkiemu Inkwizytorowi przysługuje zwrot grzecznościowy Czcigodny Ojcze Inkwizytorze, zaś w czasie postępowania inkwizycyjnego drugiej instancji i innych spraw zastrzeżonych dla tej instancji należy się zwracać Wysoka Rado.§II1. Pozew lub wniosek należy składać w wyznaczonym do tego miejscu i instancji, dla której sprawa jest właściwa.
1. Wniosek o wszczęcie postępowania inkwizycyjnego, zwany dalej wnioskiem, lub wniosek o wszczęcie postępowania odwoławczego, zwany dalej wnioskiem odwoławczym należy składać w wyznaczonym do tego miejscu i instancji, dla której sprawa jest właściwa.2. Pozew lub wniosek każdorazowo jest rozpatrywany pod względem formalnym przez Wielkiego Inkwizytora lub wskazanego przez niego Inkwizytora
2. Wniosek lub wniosek odwoławczy każdorazowo jest rozpatrywany pod względem formalnym przez Inkwizytora wyznaczonego przez Wielkiego Inkwizytora.3. Gdy pozew lub wniosek nie spełnia kryterium formalnego zobowiązuje się wnioskodawcę do jego uzupełnienia pod rygorem pozostawienia sprawy bez dalszego biegu.
3. Gdy wniosek lub wniosek odwoławczy nie spełnia kryterium formalnego zobowiązuje się wnioskodawcę do jego uzupełnienia pod rygorem pozostawienia sprawy bez dalszego biegu.4. Gdy pozew lub wniosek spełnia kryterium formalne, wówczas Wielki Inkwizytor lub wskazany przez niego Inkwizytor wyznacza Inkwizytora prowadzącego, nadając bieg postępowaniu inkwizycyjnemu lub posiedzeniu Supremy.
4. Gdy wniosek lub wniosek odwoławczy spełnia kryterium formalne, wówczas Wielki Inkwizytor wyznacza Inkwizytora prowadzącego, nadając bieg postępowaniu inkwizycyjnemu lub posiedzeniu Supremy.
5. Szczegóły dot. postępowań lub posiedzeń regulować będzie osobna instrukcja lub Instrukcja Generalna.
6. Postępowanie z urzędu regulować będzie odrębna Instrukcja lub Instrukcja Generalna.7. Wzory pozwów i wniosków stanowią załączniki do niniejszej Instrukcji.
7. Wzory wniosku i wniosku odwoławczego stanowią załączniki do niniejszej Instrukcji.
Toteż oznajmiamy, twierdzimy, określamy i ogłaszamy, że cośmy tutaj napisali moc obowiązywania zyskuje.CytujZał. 1. Wzór wniosku o wszczęcie postępowania inkwizycyjnego
Imię, nazwisko, adres wnioskodawcy/ów, obywatelstwo:
Imię i nazwisko przedstawiciela oskarżycieli-wnioskodawców: (przy wniosku zbiorowym; osoba składająca wniosek)
Imię i nazwisko oskarżonego:
Treść wniosku: (jest to ogólny opis zdarzeń niezgodnych z prawem wg wnioskodawcy/ów, wraz ze wskazaniem możliwych naruszeń przepisów prawa przy konkretnych zdarzeniach)
Podpis
Zał 2. Wzór wniosku o wszczęcie postępowania odwoławczego
Imię, nazwisko, adres wnioskodawcy/ów, obywatelstwo:
Imię i nazwisko przedstawiciela wnioskodawców: (przy wniosku zbiorowym; osoba składająca wniosek)
Imię i nazwisko oskarżonego: (jeżeli wniosek składa oskarżony - nie dotyczy)
Treść wniosku: (jest to ogólny opis zdarzeń niezgodnych z prawem wg wnioskodawcy/ów, wraz ze wskazaniem możliwych naruszeń przepisów prawa przy konkretnych zdarzeniach; nie mogą się zmieniać co do istoty sprawy zawisłej w pierwszej instancji)
Uzasadnienie rekursu: (należy wskazać na przyczyny wynikające z postępowania w pierwszej instancji, które doprowadziły wnioskodawcę do złożenia rekursu)
Załącznik do akt sprawy: (link odsyłający do całości postępowania na wokandzie w pierwszej instancji)
Podpis
Zał. 3. Wzór wniosku do Supremy o zbadanie zgodności z prawem/kompetencji organu
Imię, nazwisko, obywatelstwo wnioskodawcy:
Sprawowane funkcje, w tym zagraniczne (jeśli dotyczy):
Treść wniosku: (jest to ogólny opis przedmiotów rozpatrzenia sprawy i jej celu, ze wskazaniem aktów prawnych)
Podpis
Ależ proszę się nie krępować i zdjąć maskę tajemniczości, a i łatwiej będzie pracować na rzecz Korony 
Prawo Kardynalne o zmianie Prawa Kardynalnego o WładzyEn el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.TÍTULO I.
I. Niniejsze Prawo Kardynalne stanowi o zmianie niektórych przepisów Prawa Kardynalnego o Władzy, z dnia 19 listopada 2014r.
II. Przepisy tytułu II, art. X i XIV przyjmują następujące brzmienie:CytujTÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
X Cuatro, Rada Prywatna. (uchylony)
XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę. (uchylony)
III. Przepisy tytułu IV, art. XXI –XXV przyjmują następujące brzmienie:CytujTÍTULO IV. De las Poder Judicial
XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.
XXIV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.
XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XVIII miesiąca XII Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:TÍTULO I. Postanowienia wstępne
I. Ustanawia się Inkwizycję Królewską będącą sądem Imperium Skarlandu, na ziemiach mu podległych, w imieniu Monarchy sprawującą wymiar sprawiedliwości nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w jego granicach.
II. Inkwizycja Królewska sprawuje sądownictwo odpowiadając przed Bogiem, Monarchą i własnym sumieniem.
III. Inkwizycja Królewska stoi na straży przestrzegania porządku prawnego, moralnego i czystości sumienia, w poczuciu obowiązku walki z herezją.
IV. Inkwizycja Królewska w swej działalności , źródeł inspiracji winna czerpać z historycznej Inkwizycji Hiszpańskiej i ducha ówczesnych wartości religijnych opartych na fundamencie Świętej Ewangelii i Tradycji Katolickiej.
V. Inkwizycja Królewska jest autonomiczna względem innych instytucji państwowych i oparta na zasadzie hierarchiczności.
VI. Każdy ma prawo dochodzić swych praw i sprawiedliwości przed Inkwizycją Królewską.TÍTULO II. Organizacja i struktura
I. Inkwizycja Królewska składa się z dwóch instancji sądowniczych:
a) Trybunał Inkwizycji Królewskiej, jako organ pierwszej instancji
b) Rada Najwyższa i Generalna Inkwizycji Królewskiej, zwana dalej Supremą, jako organ drugiej instancji
II. W skład Inkwizycji Królewskiej wchodzą Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powoływani i odwoływani przez Monarchę.
III. Na czele Inkwizycji Królewskiej stoi Wielki Inkwizytor, który przewodniczy obradom Supremy, jak również sprawuje zwierzchnictwo nad Trybunałem Inkwizycji Królewskiej.
IV. Inkwizytorem lub Wielkim Inkwizytorem mogą zostać osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralności, deklarujące wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem sądu, odznaczające się znajomością i doświadczeniem z zakresu prawa, zobowiązane do życia w czystości na czas sprawowania urzędu.
V. Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mogą zostać odwołani przez Monarchę w przypadku:
a) złożenia rezygnacji
b) śmierci
c) przewlekłej nieobecności
d) utraty obywatelstwa
e) postawy jawnie niegodnej sprawowania urzędu
f) publicznego wyparcia się wiary katolickiej
g) na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania się od obowiązków, niestosowania się do procedur, niesubordynacji przez Inkwizytora.
VI. Inkwizytor i Wielki Inkwizytor nie mogą zostać odwołani w trakcie prowadzenia postępowania inkwizycyjnego, za wyjątkiem art. V c, tytuł II, a stosowna decyzja wydana w jego trakcie zyskuje moc dopiero po zakończeniu postępowania.
VII. Instytucją pomocniczą Inkwizycji Królewskiej, szczególnie w zakresie ścigania podejrzanych i oskarżonych, strzeżenia aresztantów i więźniów, ochrony Inkwizytorów i mienia Inkwizycji Królewskiej są Rycerze Zakonu św. Jakuba Apostoła w Santiago de CompostellaTÍTULO III. Trybunał Inkwizycji Królewskiej
I. Trybunał Inkwizycji Królewskiej jako pierwsza instancja składa się z Inkwizytorów i Wielkiego Inkwizytora
II. Trybunał Inkwizycji Królewskiej rozpatruje sprawy obejmujące postępowanie inkwizycyjne z urzędu, gdy uzna taką konieczność lub na wniosek obywatela i osoby przebywającej w granicach Imperium Skarlandu chcących dochodzić swych praw i sprawiedliwości.
III. Jeśli postępowanie odbywa się na wniosek, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest do występowania w roli oskarżyciela.
IV. Oskarżonemu przysługuje prawo do ustanowienia obrońcy i jego zmiany w trakcie postępowania.
V. Członkowie Trybunału Inkwizycji Królewskiej nie mogą rozpatrywać spraw, z którymi mogą być istotnie powiązani i wówczas o zmianie Inkwizytora prowadzącego decyduje Wielki Inkwizytor
VI. Trybunał Inkwizycji Królewskiej prowadzi sprawy i orzeka w składzie jednoosobowym.
VII. Od wyroków Trybunału Inkwizycji Królewskiej przysługuje oskarżonemu lub oskarżycielowi wnioskodawcy rekurs do Supremy w określonym terminie, a gdy to nie nastąpi wyrok uprawomocnia się.TÍTULO IV. Suprema
I. Suprema składa się z najwięcej trzech członków:
a) Wielkiego Inkwizytora
b) Inkwizytora Trybunału Inkwizycji Królewskiej
c) Inkwizytora Supremy, którym powinien być każdorazowo Rycerz Zakonu św. Jakuba
II. Suprema zajmuje się sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję.
III. Przepisy art. III i IV i w miarę możliwości V tytuł III przy apelacji stosuje się odpowiednio.
IV. Suprema w zakresie właściwości art. II tytuł IV obraduje w pełnym składzie i podejmuje uchwały, orzeczenia lub wyroki większością głosów, zaś w przypadku równowagi głosów, rozstrzyga Wielki Inkwizytor.
V. Wyroki Supremy są prawomocne i zyskują moc prawną w chwili ogłoszenia.
VI. Ogłoszenie wyroku następuje tuż po upływie czasu przewidzianego na zastosowanie prawa łaski przez Monarchę co do skutków winy lub zarządzenia przez niego kasacji wyroku.
VII. Kasacja wyroku może mieć miejsce tylko raz w danej sprawie, gdy zaistnieją szczególne okoliczności uzasadnione przez Monarchę i oznacza ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd pierwszej instancji z możliwością apelacji, co jest równoznaczne z zawieszeniem wykonania wyroku, zaś w nowym postępowaniu Inkwizycja Królewska wyrok może utrzymać lub ogłosić nowy.TÍTULO V. Główne funkcje Wielkiego Inkwizytora
I. Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Królewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytorów i obydwu instancji sądowniczych, reprezentuje Inkwizycję Królewską na zewnątrz.
II. Wielki Inkwizytor może wnioskować do Monarchy o powołanie Inkwizytorów lub zgodnie z przepisami o ich odwołanie.
III. Wielki Inkwizytor nie może wpływać na wyroki pozostałych Inkwizytorów.
IV. Wielki Inkwizytor za zgodą Monarchy może przenieść Inkwizytora do wyższej lub niższej instancji, jednakże nie w trakcie postępowania inkwizycyjnego.
V. Wielki Inkwizytor może odebrać prowadzenie sprawy Inkwizytorowi Trybunału Inkwizycji Królewskiej, gdy zachodzi wyraźne podejrzenie powiązania interesów Inkwizytora prowadzącego ze stronami postępowania inkwizycyjnego. Wówczas sprawę przekazuje innemu Inkwizytorowi lub w sytuacji braku takiej możliwości prowadzi ją osobiście.
VI. Wielki Inkwizytor co do zasady nie powinien prowadzić spraw właściwych dla pierwszej instancji , z wyjątkiem, gdy ma miejsce sytuacja sytuacja opisana w art. V. tytuł V
VII. Wielki Inkwizytor w celu sprawnego zapewnienia działalności instytucji Inkwizycji Królewskiej wydaje wewnętrzne Instrucciones, zwane dale Instrukcjami, które regulują kwestie administracyjno-proceduralne poszczególnych instancji w zależności od sytuacji, stanowią sugestie i zalecenia o charakterze moralnym, etycznym. Do ich zachowywania i przestrzegania zobowiązani są wszyscy Inkwizytorzy.
VIII. Aby dochować standardów niezależności, Wielki Inkwizytor musi spełniać takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy (art.IV. tytuł II), a ponadto być stanu wolnego, nie mieć dzieci, nie może pełnić jednocześnie funkcji królewskiej, regenckiej, rządowych, i nie działać w służbie innych państw.
IX. W celu zapewnienia bezpieczeństwa własnego, Wielki Inkwizytor, może powołać do swojej prywatnej ochrony Rycerzy Zakonu św. Jakuba lub żołnierzy innych formacji wojsk królewskich.TÍTULO VI. Zalecenia i postanowienia końcowe
I. Kwestie regulujące szczegóły proceduralne działań Inkwizycji Królewskiej określać będzie Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica.
II. Regulacje dotyczące sprawiedliwych wyroków Inkwizycji Królewskiej, kar za czyny zabronione zwarte zostaną w Dekrecie Kodeks Praw Karnych.
III. Do czasu uchwalenia Dekretu Kodeks Praw Karnych i Dekretu Directorium Inquisitorum Eimerica, wprowadza się dodatkową kategorię: Instrukcje Generalne wydawane przez Wielkiego Inkwizytora, które będą obowiązywały do czasu uchwalenia powyższych Dekretów, jednakże wymagać będą kontrasygnaty królewskiej.
IV. Szczegółowe zasady współpracy między Inkwizycją Królewską a Zakonem św. Jakuba nieokreślone w niniejszym Dekrecie regulować będą Instrukcje i Instrukcje Generalne.
V. Instrukcje, Dekret Kodeks Praw Karnych, Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica, a na czas określony Instrukcje Generalne, stanowią dopełnienie i uzupełnienie niniejszego Dekretu, a poszczególne przepisy winny być ze sobą zgodne.
VI. Zmiana niniejszego Dekretu może nastąpić za zgodą Kortez Generalnych większością bezwzględną głosów.Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.