Wniosek do Supremy o zbadanie ważności zawartego małżeństwa.
Imię, nazwisko, obywatelstwo wnioskodawcy: Jego Katolicka, Arcychrześcijańska i Najwierniejsza Wysokość Karol II Pobożny, obywatelstwa skarlandzkiego.
Sprawowane funkcje: Król-Męczennik Imperium Skarlandu, Obrońca Wiary, Kościoła i Świętego Grobu Pańskiego, a także Król Jerozolimski, Wielki Książę Toskanii i Książę Galicji, Zarządca Santiago de Compostela i Grobu św. Jakuba Apostoła.
Treść wniosku: Ekscelencjo Inkwizytorze,
pokornie, by na usługach być Boga, proszę o zbadanie ważności zawartego przeze mnie małżeństwa z Najdroższą Karoliną Henrietą Bourbon. Otóż, małżeństwo to nie zostało w ogóle spożytkowane, zaś Jej Królewska Wysokość nie pojawiła się nawet na lądach Imperium Skarlandu. Co więcej, małżeństwo to zostało zawarte tylko w rycie awiniońskim, nie zaś ani w rotryjskim, a później według tradycji nie było także koronacji. Czy więc przy tylu dowodach, uznać można, że małżeństwo jest w ogóle odbyte i ważne?
(-) Carlos II el Piadoso, R-M.
(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Seal_for_the_Tribunal_of_the_Holy_Office_of_the_Inquisition_%28Spain%29.png/220px-Seal_for_the_Tribunal_of_the_Holy_Office_of_the_Inquisition_%28Spain%29.png)
Postanowienie Supremy Inkwizycji Królewskiej
Dnia XX miesiąca X Roku Pańskiego MMXV
Na podstawie paragrafu II ustępów 2 i 4 Instrukcji Wielkiego Inkwizytora określającej wstępne zasady organizacji Inkwizycji Królewskiej
Suprema Inkwizycji Królewskiej w składzie:
Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba
Przewodniczący składu
p o s t a n a w i a
Przyjąć wniosek i wyznaczyć jako Inkwizytora prowadzącego postępowanie Wielmożnego Hrabiego Don Felipe Miguela de Guzmán
(-) Don Fernando Álvarez d'Este y Córdoba
Przewodniczący składu
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Seal_for_the_Tribunal_of_the_Holy_Office_of_the_Inquisition_%28Spain%29.png/220px-Seal_for_the_Tribunal_of_the_Holy_Office_of_the_Inquisition_%28Spain%29.png)
W Imię Boga w Trójcy Świętej Jedynego oraz Najjaśniejszej Pani Doñy Eleonory I z Bożej łaski Królowej Imperium Skarlandzkiego, otwieram posiedzenie Supremy Inkwizycji Królewskiej w sprawie zbadania ważności matrymonium zawartego przez Najjaśniejszego Pana Don Carlosa II, króla seniora, oraz Carloty de France. Zadaniem Supremy jest stwierdzenie ważności zawartego matrymonium, które nie zostało dopełnione.
Matrymonium zawarte przez Don Carlosa II oraz Done Carlote de France zostało zawarte przed obliczem Kościoła Obediencji Awiniońskiej, którego zwierzchnictwo nie sięga ziem Imperium Skarlandu. Korona Skarlandzka nie posiada również żadnej umowy z Kościołem Obediencji Awiniońskiej, która mogłaby poświadczyć o ważności zawarcia matrymonium w obrządku tegoż kościoła. Dodatkowo warunkiem, który gwarantował ważność zaślubin było przybycie Dony Carlote de France na ziemie skarlandzkie, gdzie w myśl tradycji miała być namaszczona świętymi olejami na Królową Imperium Skarlandu. Warunek ten nie został spełniony, a poślubiona Don Carlosowi francuska księżniczka nigdy nie przybyła do Imperium i nie została namaszczona świętymi olejami w rycie rotryjskim, jak nakazywała tradycja. Ostatnią istotną kwestią jest absencja wybranki królewskiej na forum Królestwa Francji i Nawarry, jak i Imperium Skarlandu. Niniejszym stwierdzam, że wymienione powyżej argumenty są wystarczające by uznać matrymonium pomiędzy Don Carlosem II a Carlotą de France za nieważne.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Seal_for_the_Tribunal_of_the_Holy_Office_of_the_Inquisition_%28Spain%29.png/220px-Seal_for_the_Tribunal_of_the_Holy_Office_of_the_Inquisition_%28Spain%29.png)
WYROK SUPREMY INKWIZYCJI KRÓLEWSKIEJ
W Imię Boga w Trójcy Świętej Jedynego, oraz Najjaśniejszej Pani Doñy Eleonory I z Bożej łaski Królowej Imperium Skarlandzkiego, Suprema Inkwizycji Królewskiej na podstawie przedstawionych dowodów orzeka nieważność matrymonium zawartego pomiędzy Don Carlosem II, Królem Seniorem Skarlandu, a Czcigodną Karoliną Henrietą Francuską. Suprema Inkwizycji Królewskiej sugeruje również, by Dwór Królewski, który pragnie podtrzymać przyjazne stosunki z Domem Burbonów oraz Królestwem Francji i Nawarry przyznał Księżnej Carlotcie de France prawo posługiwania się tytułem Jej Królewskiej Wysokości- Królowej Seniorki Skarlandu.