(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-mi.png)
Inauguracja Posiedzenia Kortezów Generalnych
XXII noviembre del año MMXIV
(http://oi58.tinypic.com/axybe8.jpg)
Nad Walencją swe przepiękne światło rozpościerało zachodzące słońce. Przez udekorowane we flagi, herby i portrety Królowej miasto podąża wielki orszak królewski. Między różnymi oddziałami pułków piechoty, a także kawalerii imperialnej do Palacio de Oriente jedzie złota kareta Jej Arcychrześcijańskiej Mości Eleonory I. Udekorowana w kwiaty, a także szarfy w barwach narodowych karoca podjeżdża przed siedzibę Monarchy, gdzie czekają już przedstawiciele Kortezów Generalnych, pułki Armii Imperialnej oraz liczni obywatele. Kiedy korowód zatrzymał się orkiestra królewska rozpoczęła grać Marsz Tryumfalny Marca-Antoina Charpentiera, zaś Kanclerz Królewski, Don Fernando Luis wraz z Raimundem José pomogli wysiąść Matce Narodu Skarlandzkiego z powozu. Królowa odziana jest w jedwabną suknię w kolorach złota i szkarłatu, a z tyłu ciągnie się bogato zdobiony tren. Po krótkich przywitaniach Królowej oraz uczestników obrad Kortezów, Monarchini ruszyła do sali szkarłatnej Pałacu Królewskiego, gdzie miały mieć miejsce pierwsze w historii Imperium Skarlandzkiego obrady Kortezów Generalnych.
(http://oi57.tinypic.com/1zv64ib.jpg)
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=snxUHRaGTuA[/youtube]
Kiedy wszyscy na sali plenarnej zajęli swoje miejsca orkiestra królewska zaczęła grać Marcha Real - marsz honorowy Imperium Skarlandzkiego. Do tronu Jej Arcychrześcijańskiej Mości podchodzą przedstawiciele Kortezów, a także służba trzymająca na poduszkach insygnia władzy królewskiej. Podczas śpiewu hymnu delegaci delikatnie podają w dłonie Królowej Matki berło oraz jabłko, następnie na skronie Władczyni nakładają koronę królewską. Cały zgromadzony lud zaczyna oddawać cześć Królowej Imperium, a wraz z ostatnimi melodiami hymnu zasiadają na swych krzesłach. Jej Królewska Mość wygłasza mowę do zebranych.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=JMNVj5LrOxQ[/youtube]
(http://oi60.tinypic.com/jq6hx3.jpg)
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Wasza Wysokość, Panowie.
My, Eleonora z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa Wszystkich Ziem Skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji i Toskanii, Pani Wysp Zachodnich, Pretendentka do Tronu Francji, etc.,etc,. etc. pragniemy uroczyście ogłosić wszem i wobec, że otwieramy pierwsze posiedzenie Kortez Generalnych Imperium Skarlandu.
Wczoraj uroczyście proklamowaliśmy narodziny Imperium Skarlandu dziś natomiast , wraz ze wszystkimi zgromadzonymi, w sposób szczególnie uroczysty otwieramy posiedzenie Kortez Generalnych. Jak wspominaliśmy przed nami wiele pracy. Pracy, która ma służyć chwale i potędze naszego Imperium.Pracy, która przyniesie nam rozwój i prosperity doprowadzając nasz kraj do rozkwitu.
Podczas obrad Kortez Generalnych zostaną poruszone kwestie odnoszące się do struktur kolonialnych imperium, systemu gospodarczego oraz godności arystokratycznych. Mamy nadzieję, że przy waszym wsparciu obrady przebiegną sprawnie i po raz kolejny przyczynią się do poprawy bytu naszego narodu oraz odnowy naszej Ojczyzny. Słowem zakończenia, pragniemy powierzyć w naszym imieniu przewodnictwo nad obradami Kortez Generalnych Kanclerzowi Fernandowi Luisowi de Córdoba, którego skrupulatność i pracowitość mogliśmy już docenić na Zgromadzeniu Nadzwyczajnym Kortez Generalnych Królestwa Skarlandu.
/-/ Leonor I
Następnie mianowany na Przewodniczącego obrad przez Królową Fernando Luis de Córdoba otworzył I posiedzenie Kortezów Generalnych Imperium Skarlandzkiego.
Wasza Królewska Mość,
Szanowni Państwo,
przedstawiam dekret o nobilitacjach. Zapraszam do debaty:
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc.,etc,. etc.
dnia XXV miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
1. Dekretem niniejszym określamy tytuły honorowe przyznawane obywatelom Imperium Skarlandzkiego oraz zasady ich nadawania, używania oraz utraty.
Artículo II
1. Ustanawiamy się następujące tytuły honorowe wraz z przysługującymi zwrotami, w kolejności od najniższego:
Primero, kawaler (caballero) - Szlachetny Pan;
Segundo, baron (baron) - Szlachetny Baron;
Tercero, wicehrabia (vizconde) - Wielmożny Wicehrabio;
Cuarto, hrabia (conde) - Wielmożny Hrabio;
Quinto, markiz (marqués) - Prześwietny Markizie;
Sexto, książę (duque) - Wasza Książęca Mość;
Septimo, książę krwi (principe) - Wasza Królewska Wysokość;
Octavo, infant Skarlandu (infante de Scarlaña) - Wasza Królewska Wysokość;
Noveno, król senior (rey senior) - Wasza Królewska Wysokość.
2. Zalecamy, by dla kobiet niniejsze tytuły honorowe stosowane były w odpowiedniej formie.
Artículo III
1. Warstwę nobilitowanych obywateli dzielimy na dwie grupy:
Primero, szlachtę tytularną - będącą stanem z nadania królewskiego. Stanowimy, by posiadała ona prawo posługiwania się nadanym herbem i tytułem szlacheckim, bez nadania posiadania ziem własnościowych. W skład szlachty tytularnej wchodzą posiadacze tytułu kawalera, barona oraz wicehrabiego.
Segundo, grandów - najwyższą z warstw społecznych, do której nobilitowanie wiąże się wraz z nadaniem ziemskim adekwatnym do tytułu. Nakzujemy, jakoby w skład arystokracji wliczano hrabiów, markizów oraz książąt, zezwalając jednocześnie na posiadanie członkom onej grupy majątków ziemskich z nadania monarszego oraz godnego ich herbu.
3. Tytuł księcia krwi przysługuje dzieciom Monarchy, prócz następcy tronu.
4. Godność infanta Skarlandu należna jest jedynie następcy tronu.
5. Tytuł król senior jest tytułem monarszym, którym zostaje obdarzony ustępujący z urzędu Król.
Artículo IV
1. Tytuły szlacheckie i grandowskie nadaje Monarcha wedle własnego uznania.
2. Król posiada możliwość odebrania tytułu wraz z przywilejami za postawę niehonorową lub zdradę stanu.
3. Ustalamy, iż w gestii Króla jest decyzyjność w kwestii dziedziczności, bądź dożywotności każdego nadanego tytułu.
Artículo V
1. Niezwłocznie po nadaniu tytułu zobowiązujemy, osobę nobilitowaną do złożenia publicznej przysięgi wierności Królowi według następującej roty:
"W imię Boga Trójjedynego ślubuje uroczyście, że będę służyć wiernie Królowi i całemu Imperium, szerząc Ich wielkość i chwałę, oraz że w moim postępowaniu nie uczynię niczego, co uchybiałoby nadanej mi godności (określenie nadanego tytułu).”
2. Warunkiem korzystania z praw i przywilejów wynikających z nobilitacji ustanawiamy obowiązek złożenia przysięgi na wierność
3. Złożenie przysięgi następuje podczas ceremonii inwestytury z udziałem Króla.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Wprowadzam autopoprawkę - dodałem art. 4., gdzie osobno omówiono tytuły królewskie.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXV miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
Dekretem niniejszym określamy tytuły honorowe przyznawane obywatelom Imperium Skarlandzkiego oraz zasady ich nadawania, używania oraz utraty.
Artículo II
1. Ustanawiamy się następujące tytuły honorowe wraz z przysługującymi zwrotami, w kolejności od najniższego:
Primero, kawaler (caballero) - Szlachetny Pan;
Segundo, baron (baron) - Szlachetny Baron;
Tercero, wicehrabia (vizconde) - Wielmożny Wicehrabio;
Cuarto, hrabia (conde) - Wielmożny Hrabio;
Quinto, markiz (marqués) - Prześwietny Markizie;
Sexto, książę (duque) - Wasza Książęca Mość.
2. Zalecamy, by dla kobiet niniejsze tytuły honorowe stosowane były w odpowiedniej formie.
Artículo III
Warstwę nobilitowanych obywateli dzielimy na dwie grupy:
Primero, szlachtę tytularną - będącą stanem z nadania królewskiego. Stanowimy, by posiadała ona prawo posługiwania się nadanym herbem i tytułem szlacheckim, bez nadania posiadania ziem własnościowych. W skład szlachty tytularnej wchodzą posiadacze tytułu kawalera, barona oraz wicehrabiego.
Segundo, grandów - najwyższą z warstw społecznych, do której nobilitowanie wiąże się wraz z nadaniem ziemskim adekwatnym do tytułu. Nakazujemy, jakoby w skład arystokracji wliczano hrabiów, markizów oraz książąt, zezwalając jednocześnie na posiadanie członkom onej grupy majątków ziemskich z nadania monarszego oraz godnego ich herbu.
Artículo IV
1. Ustanawiamy tytuły królewskie, przysługujące tylko członkom Rodziny Królewskiej:
Primero, infant (infante) - Wasza Królewska Wysokość;
Segundo, książę korony (príncipe heredero) - Wasza Królewska Wysokość;
Tercero, król senior (rey senior) - Wasza Królewska Wysokość.
3. Tytuł infanta przysługuje dzieciom Monarchy, prócz następcy tronu.
4. Godność księcia korony Skarlandu należna jest jedynie następcy tronu.
5. Tytuł król senior jest tytułem monarszym, którym zostaje obdarzony ustępujący z urzędu Król.
Artículo V
1. Tytuły szlacheckie i grandowskie nadaje Monarcha wedle własnego uznania.
2. Król posiada możliwość odebrania tytułu wraz z przywilejami za postawę niehonorową lub zdradę stanu.
3. Ustalamy, iż w gestii Króla jest decyzyjność w kwestii dziedziczności, bądź dożywotności każdego nadanego tytułu.
Artículo VI
1. Niezwłocznie po nadaniu tytułu zobowiązujemy, osobę nobilitowaną do złożenia publicznej przysięgi wierności Królowi według następującej roty:
„Ślubuje uroczyście, że będę służyć wiernie Królowi i całemu Imperium, szerząc Ich wielkość i chwałę, oraz że w moim postępowaniu nie uczynię niczego, co uchybiałoby nadanej mi godności (określenie nadanego tytułu).” Pozwalamy, by przysięgę zakończyć formułką: „Tak mi dopomóż Bóg.”
2. Warunkiem korzystania z praw i przywilejów wynikających z nobilitacji ustanawiamy obowiązek złożenia przysięgi wierności.
3. Złożenie przysięgi następuje podczas ceremonii inwestytury z udziałem Króla.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Oto drugi dekret - o Dworze Królewskim. Zapraszam do dyskusji.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXVI miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
Dokumentem tym postanawiamy uregulować sprawy związane z Dworem królewskim.
Artículo II
1. Dwór składa się z:
Primero, Kanclerza Królewskiego;
Segundo, Szambelana;
Tercero, Herolda Wielkiego.
2. Zwierzchnikiem Dworu jest bezpośrednio Monarcha.
Artículo III
1. Kanclerz prócz bycia członkiem Rady Imperialnej posiada również godność dworzanina królewskiego.
2. Do obowiązków Kanclerza zaliczamy:
Primero, opieka nad kancelarią Monarchy i pieczęciami imperialnymi;
Segundo, przygotowywanie projektów aktów prawnych i dokumentów dla Króla;
Tercero, wspomaganie Króla w codziennych obowiązkach;
Cuatro, doradzanie Monarsze.
Artículo IV
1. Szambelana powołuje i odwołuje Monarcha wedle uznania.
2. Obowiązkami Szambelana są:
Primero, organizowanie ceremonii dworskich;
Segundo, przygotowywanie uroczystości z udziałem Króla i koordynowanie przebiegu tychże uroczystości.
Artículo IV
1. Prawo powoływania i odwoływania Herolda Wielkiego posiada Król.
2. Do obowiązków Herolda Wielkiego zaliczamy:
Primero, tworzenie herbów;
Segundo, przechowywanie herbów i katalogowanie ich.
Artículo V
1. Ustanawiamy oficjalną tytulaturę Króla Imperium Skarlandzkiego:
„z Bożej łaski Arcychrześcijański król wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pan Wysp Zachodnich, etc.,etc,. etc.”
2. Do niniejszej tytulatury pozwalamy dodawać prywatne tytuły Monarchy.
Artículo VI
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Kolejny dekret. Wzory grafik pojawią się po wstawieniu ich na serwer przez JKW Norberta.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXVI miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
Niniejszym dekretem regulujemy kwestie związane odznaczeniami.
Artículo II
1. Ustanawiamy Order Karola III.
2. Order Karola III posiada trzy klasy, począwszy od najniższej:
Primero, Krzyż Kawalerski (Kawaler Orderu Karola III);
Segundo, Krzyż Komandorski (Komandor Orderu Karola III);
Tercero, Kolanna (Kawaler Kolanny Orderu Karola III).
3. Order przyznaje Monarcha z własnej inicjatywy lub na wniosek Pierwszego Sekretarza Stanu
4. Odznaczenie nadawane jest obywatelom oraz głowom państw i gościom zagranicznym za nieocenione zasługi dla Imperium.
5. Order Karola III jest najwyższym odznaczeniem cywilnym w Imperium Skarlandzkim.
6. Order można nadać jednorazowo.
Artículo III
1. Ustanawiamy Order Złotego Runa Domu Skarlandzkiego.
2. Order ma jedną klasą, a jego posiadacz nosi tytuł Kawalera Orderu Złotego Runa Domu Skarlandzkiego.
3. Order przyznawany jest przez Monarchę.
4. Odznaczenie nadawane jest za zasługi na rzecz Dworu i Rodziny Królewskiej.
5. Uznajemy odznaczenie to za domowy order dynastii panującej.
Artículo IV
1. Ustanawiamy Order Izabeli Katolickiej.
2. Order Izabeli Katolickiej posiada trzy klasy, począwszy od najniższej:
Primero, Krzyż Srebrny (Kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Izabeli Katolickiej);
Segundo, Wielki Krzyż (Kawaler Wielkiego Krzyża Orderu Izabeli Katolickiej);
Tercero, Kolanna (Kawaler Kolanny Orderu Izabeli Katolickiej).
3. Order przyznaje Król.
4. Odznaczenie nadawane jest za za nieskazitelną lojalność wobec Skarlandu i zasługi dla wiary katolickiej.
Artículo IV
1. Ustanawiamy Order św. Ferdynanda.
2. Order św. Ferdynanda ma jedną klasę, a jego posiadacz nosi tytuł Rycerza Orderu św. Ferdynanda.
3. Order przyznawany jest przez Monarchę.
4. Odznaczenie nadaje się za wybitne zasługi na polu wojskowości oraz odwagę i honor w służbie Imperium.
Artículo V
1. Ustanawiamy Order Alfonsa X.
2. Order Alfonsa X posiada dwie klasy, począwszy od najniższej:
Primero, Krzyż Kawalerski (Kawaler Orderu Alfonsa X);
Segundo, Kolanna (Kawaler Kolanny Orderu Alfonsa X).
3. Order przyznawany jest przez Monarchę na wniosek Kanclerza Królewskiego.
4. Odznaczenie zostaje nadane za zasługi dla rozwoju kolonii Imperium.
Artículo VI
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Ostateczna wersja dekretu o orderach.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXVI miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
Niniejszym dekretem regulujemy kwestie związane odznaczeniami.
Artículo II
1. Ustanawiamy Order Karola I.
2. Order Karola I posiada trzy klasy, począwszy od najniższej:
Primero, Krzyż Kawalerski (Kawaler Orderu Karola I);
Segundo, Krzyż Komandorski (Komandor Orderu Karola I);
Tercero, Kollana (Kawaler Kollany Orderu Karola I).
3. Order przyznaje Monarcha z własnej inicjatywy lub na wniosek Pierwszego Sekretarza Stanu.
4. Odznaczenie nadawane jest obywatelom oraz głowom państw i gościom zagranicznym za nieocenione zasługi dla Imperium.
5. Order Karola I jest najwyższym odznaczeniem cywilnym w Imperium Skarlandzkim.
6. Order można nadać jednorazowo.
Artículo III
1. Ustanawiamy Order Złotego Runa Domu Katalońskiego.
2. Order ma jedną klasą, a jego posiadacz nosi tytuł Kawalera Orderu Złotego Runa Domu Katalońskiego.
3. Order przyznawany jest przez Monarchę.
4. Odznaczenie nadawane jest za zasługi na rzecz Dworu i Rodziny Królewskiej.
5. Uznajemy odznaczenie to za domowy order dynastii panującej.
Artículo IV
1. Ustanawiamy Order Królów Arcychrześcijańskich.
2. Order Królów Arcychrześcijańskich posiada trzy klasy, począwszy od najniższej:
Primero, Krzyż Srebrny (Kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Królów Arcychrześcijańskich);
Segundo, Wielki Krzyż (Kawaler Wielkiego Krzyża Orderu Królów Arcychrześcijańskich);
Tercero, Kollana (Kawaler Kollany Orderu Królów Arcychrześcijańskich).
3. Order przyznaje Król.
4. Odznaczenie nadawane jest za za nieskazitelną lojalność wobec Skarlandu i zasługi dla wiary katolickiej.
Artículo IV
1. Ustanawiamy Order św. Ferdynanda.
2. Order św. Ferdynanda ma jedną klasę, a jego posiadacz nosi tytuł Rycerza Orderu św. Ferdynanda.
3. Order przyznawany jest przez Monarchę.
4. Odznaczenie nadaje się za wybitne zasługi na polu wojskowości oraz odwagę i honor w służbie Imperium.
Artículo V
1. Ustanawiamy Order Imperium.
2. Order Imperium posiada dwie klasy, począwszy od najniższej:
Primero, Krzyż Kawalerski (Kawaler Orderu Imperium);
Segundo, Kollana (Kawaler Kollany Orderu Imperium).
3. Order przyznawany jest przez Monarchę na wniosek Kanclerza Królewskiego.
4. Odznaczenie zostaje nadane za zasługi dla rozwoju kolonii Imperium.
Artículo VI
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
1. Order Karola I
I) Krzyż Kawalerski Orderu Karola I
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o8.jpg)
II) Krzyż Komandorski Orderu Karola I
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o2.jpg)
III) Kollana Orderu Karola I
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o3.jpg)
2. Order Złotego Runa Domu Katalońskiego
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o10.jpg)
3. Order Królów ArcychrześcijańskichI) Krzyż Srebrny Orderu Królów Arcychrześcijańskich
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o9.jpg)
II) Krzyż Wielki Orderu Królów Arcychrześcijańskich
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o1.jpg)
III) Kollana Orderu Królów Arcychrześcijańskich
(http://oi62.tinypic.com/33bmw77.jpg)
4. Order św. Ferdynanda
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o5.jpg)
5. Order ImperiumI) Krzyż Kawalerski Orderu Imperium
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o7.jpg)
II) Kollana Orderu Imperium
(http://scarlana.eu/wp-content/ordery/o6.jpg)
Przedstawiam kolejny dekret. Zapraszam do obrad:
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXVI miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
Dokumentem tym regulujemy kwestie związane ze statusem obywatelstwa Imperium.
Artículo II
1. Obywatelstwo to specjalna więź prawna łącząca jednostkę z państwem.
2. Obywatel zyskuje przywileje gwarantowane przez Prawa Kardynalne, ma możliwość pełnego uczestnictwa w życiu Imperium oraz sprawowania urzędów państwowych.
Artículo III
1. Osoba chcąca uzyskać obywatelstwo składa stosowny wniosek przed oblicze Monarchy.
2. Każdy, komu zostanie przyznane przez Króla obywatelstwo zobowiązany jest do złożenia w przeciągu siedmiu dni od daty otrzymania go przysięgi według następującej roty:
„Ja, N., przysięgam, że jako obywatel skarlandzki, będę wspierał całe Imperium oraz będę bronił je w potrzebie wedle moich sił. Przyrzekam, iż dochowam wierność mej Ojczyźnie oraz Królowi, a także będą gorliwie wykonywał powierzone zadania i przestrzegał prawa.”
3. Homagium można zakończyć formułką: „Tak mi dopomóż Bóg.”
Artículo III
1. Monarcha posiada wyłączne prawo nadawania obywatelstwa.
2. Odebrać obywatelstwo mogą:
Primero, Król;
Segundo, Sąd Imperium.
3. Stwierdzenie utraty obywatelstwa może nastąpić w przypadku:
Primero, braku aktywności przez okres 2 miesięcy;
Segundo naruszenie prawa, bądź racji stanu Imperium;
Tercero, zrzeczenia się
Cuatro, śmierć.
Artículo IV
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Panie Marszałku,
Wysoka Izbo,
Przedstawiam projekty dwóch Praw Kardynalnych z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Pierwsze stanowi poprawki z zakresu sądownictwa, drugie ustanawia nową instytucję państwową i z punktu widzenia funkcjonowania państwa bardzo istotną. Myślę, że konieczność powołania tej instytucji, która również winna inspirować się klimatem i kontekstem historycznym naszego państwa, jest oczywista. Nie chcąc się rozwodzić nad tymi kwestiami, wnoszę o poparcie i przyjęcie przez Kortezy niniejszych Praw.
Prawo Kardynalne o zmianie Prawa Kardynalnego o Władzy
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
TÍTULO I.
I. Niniejsze Prawo Kardynalne stanowi o zmianie niektórych przepisów Prawa Kardynalnego o Władzy, z dnia 19 listopada 2014r.
II. Przepisy tytułu II, art. X i XIV przyjmują następujące brzmienie:
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
X Cuatro, Rada Prywatna. (uchylony)
XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę. (uchylony)
III. Przepisy tytułu IV, art. XXI –XXV przyjmują następujące brzmienie:
TÍTULO IV. De las Poder Judicial
XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.
XXIV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.
XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
La Ley Cardinal de la Real Inquisición
Prawo Kardynalne o Inkwizycji Królewskiej
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
TÍTULO I. Postanowienia wstępne
I. Ustanawia się Inkwizycję Królewską będącą sądem Imperium Skarlandu, na ziemiach mu podległych, w imieniu Monarchy sprawującą wymiar sprawiedliwości nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w jego granicach.
II. Inkwizycja Królewska sprawuje sądownictwo odpowiadając przed Bogiem, Monarchą i własnym sumieniem.
III. Inkwizycja Królewska stoi na straży przestrzegania porządku prawnego, moralnego i czystości sumienia, w poczuciu obowiązku walki z herezją.
IV. Inkwizycja Królewska w swej działalności , źródeł inspiracji winna czerpać z historycznej Inkwizycji Hiszpańskiej i ducha ówczesnych wartości religijnych opartych na fundamencie Świętej Ewangelii i Tradycji Katolickiej.
V. Inkwizycja Królewska jest autonomiczna względem innych instytucji państwowych i oparta na zasadzie hierarchiczności.
VI. Każdy ma prawo dochodzić swych praw i sprawiedliwości przed Inkwizycją Królewską.
TÍTULO II. Organizacja i struktura
I. Inkwizycja Królewska składa się z dwóch instancji sądowniczych:
a) Trybunał Inkwizycji Królewskiej, jako organ pierwszej instancji
b) Rada Najwyższa i Generalna Inkwizycji Królewskiej, zwana dalej Supremą, jako organ drugiej instancji
II. W skład Inkwizycji Królewskiej wchodzą Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powoływani i odwoływani przez Monarchę.
III. Na czele Inkwizycji Królewskiej stoi Wielki Inkwizytor, który przewodniczy obradom Supremy, jak również sprawuje zwierzchnictwo nad Trybunałem Inkwizycji Królewskiej.
IV. Inkwizytorem lub Wielkim Inkwizytorem mogą zostać osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralności, deklarujące wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem sądu, odznaczające się znajomością i doświadczeniem z zakresu prawa, zobowiązane do życia w czystości na czas sprawowania urzędu.
V. Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mogą zostać odwołani przez Monarchę w przypadku:
a) złożenia rezygnacji
b) śmierci
c) przewlekłej nieobecności
d) utraty obywatelstwa
e) postawy jawnie niegodnej sprawowania urzędu
f) publicznego wyparcia się wiary katolickiej
g) na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania się od obowiązków, niestosowania się do procedur, niesubordynacji przez Inkwizytora.
VI. Inkwizytor i Wielki Inkwizytor nie mogą zostać odwołani w trakcie prowadzenia postępowania inkwizycyjnego, za wyjątkiem art. V c, tytuł II, a stosowna decyzja wydana w jego trakcie zyskuje moc dopiero po zakończeniu postępowania.
VII. Instytucją pomocniczą Inkwizycji Królewskiej, szczególnie w zakresie ścigania podejrzanych i oskarżonych, strzeżenia aresztantów i więźniów, ochrony Inkwizytorów i mienia Inkwizycji Królewskiej są Rycerze Zakonu św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostella
TÍTULO III. Trybunał Inkwizycji Królewskiej
I. Trybunał Inkwizycji Królewskiej jako pierwsza instancja składa się z Inkwizytorów i Wielkiego Inkwizytora
II. Trybunał Inkwizycji Królewskiej rozpatruje sprawy obejmujące postępowanie inkwizycyjne z urzędu, gdy uzna taką konieczność lub na wniosek obywatela i osoby przebywającej w granicach Imperium Skarlandu chcących dochodzić swych praw i sprawiedliwości.
III. Jeśli postępowanie odbywa się na wniosek, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest do występowania w roli oskarżyciela.
IV. Oskarżonemu przysługuje prawo do ustanowienia obrońcy i jego zmiany w trakcie postępowania.
V. Członkowie Trybunału Inkwizycji Królewskiej nie mogą rozpatrywać spraw, z którymi mogą być istotnie powiązani i wówczas o zmianie Inkwizytora prowadzącego decyduje Wielki Inkwizytor
VI. Trybunał Inkwizycji Królewskiej prowadzi sprawy i orzeka w składzie jednoosobowym.
VII. Od wyroków Trybunału Inkwizycji Królewskiej przysługuje oskarżonemu lub oskarżycielowi wnioskodawcy rekurs do Supremy w określonym terminie, a gdy to nie nastąpi wyrok uprawomocnia się.
TÍTULO IV. Suprema
I. Suprema składa się z najwięcej trzech członków:
a) Wielkiego Inkwizytora
b) Inkwizytora Trybunału Inkwizycji Królewskiej
c) Inkwizytora Supremy, którym powinien być każdorazowo Rycerz Zakonu św. Jakuba
II. Suprema zajmuje się sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję.
III. Przepisy art. III i IV i w miarę możliwości V tytuł III przy apelacji stosuje się odpowiednio.
IV. Suprema w zakresie właściwości art. II tytuł IV obraduje w pełnym składzie i podejmuje uchwały, orzeczenia lub wyroki większością głosów, zaś w przypadku równowagi głosów, rozstrzyga Wielki Inkwizytor.
V. Wyroki Supremy są prawomocne i zyskują moc prawną w chwili ogłoszenia.
VI. Ogłoszenie wyroku następuje tuż po upływie czasu przewidzianego na zastosowanie prawa łaski przez Monarchę co do skutków winy lub zarządzenia przez niego kasacji wyroku.
VII. Kasacja wyroku może mieć miejsce tylko raz w danej sprawie, gdy zaistnieją szczególne okoliczności uzasadnione przez Monarchę i oznacza ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd pierwszej instancji z możliwością apelacji, co jest równoznaczne z zawieszeniem wykonania wyroku, zaś w nowym postępowaniu Inkwizycja Królewska wyrok może utrzymać lub ogłosić nowy.
TÍTULO V. Główne funkcje Wielkiego Inkwizytora
I. Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Królewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytorów i obydwu instancji sądowniczych, reprezentuje Inkwizycję Królewską na zewnątrz.
II. Wielki Inkwizytor może wnioskować do Monarchy o powołanie Inkwizytorów lub zgodnie z przepisami o ich odwołanie.
III. Wielki Inkwizytor nie może wpływać na wyroki pozostałych Inkwizytorów.
IV. Wielki Inkwizytor za zgodą Monarchy może przenieść Inkwizytora do wyższej lub niższej instancji, jednakże nie w trakcie postępowania inkwizycyjnego.
V. Wielki Inkwizytor może odebrać prowadzenie sprawy Inkwizytorowi Trybunału Inkwizycji Królewskiej, gdy zachodzi wyraźne podejrzenie powiązania interesów Inkwizytora prowadzącego ze stronami postępowania inkwizycyjnego. Wówczas sprawę przekazuje innemu Inkwizytorowi lub w sytuacji braku takiej możliwości prowadzi ją osobiście.
VI. Wielki Inkwizytor co do zasady nie powinien prowadzić spraw właściwych dla pierwszej instancji , z wyjątkiem, gdy ma miejsce sytuacja sytuacja opisana w art. V. tytuł V
VII. Wielki Inkwizytor w celu sprawnego zapewnienia działalności instytucji Inkwizycji Królewskiej wydaje wewnętrzne Instrucciones, zwane dale Instrukcjami, które regulują kwestie administracyjno-proceduralne poszczególnych instancji w zależności od sytuacji, stanowią sugestie i zalecenia o charakterze moralnym, etycznym. Do ich zachowywania i przestrzegania zobowiązani są wszyscy Inkwizytorzy.
VIII. Aby dochować standardów niezależności, Wielki Inkwizytor musi spełniać takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy (art.IV. tytuł II), a ponadto być stanu wolnego, nie mieć dzieci, nie może pełnić jednocześnie funkcji królewskiej, regenckiej, rządowych, i nie działać w służbie innych państw.
IX. W celu zapewnienia bezpieczeństwa własnego, Wielki Inkwizytor, może powołać do swojej prywatnej ochrony Rycerzy Zakonu św. Jakuba lub żołnierzy innych formacji wojsk królewskich.
TÍTULO VI. Zalecenia i postanowienia końcowe
I. Kwestie regulujące szczegóły proceduralne działań Inkwizycji Królewskiej określać będzie Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica.
II. Regulacje dotyczące sprawiedliwych wyroków Inkwizycji Królewskiej, kar za czyny zabronione zwarte zostaną w Dekrecie Kodeks Praw Karnych.
III. Do czasu uchwalenia Dekretu Kodeks Praw Karnych i Dekretu Directorium Inquisitorum Eimerica, wprowadza się dodatkową kategorię: Instrukcje Generalne wydawane przez Wielkiego Inkwizytora, które będą obowiązywały do czasu uchwalenia powyższych Dekretów, jednakże wymagać będą kontrasygnaty królewskiej.
IV. Szczegółowe zasady współpracy między Inkwizycją Królewską a Zakonem św. Jakuba nieokreślone w niniejszym Prawie Kardynalnym regulować będą Instrukcje i Instrukcje Generalne.
V. Instrukcje, Dekret Kodeks Praw Karnych, Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica, a na czas określony Instrukcje Generalne, stanowią dopełnienie i uzupełnienie niniejszego Prawa Kardynalnego, a poszczególne przepisy winny być ze sobą zgodne.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
Prawo Kardynalne o zmianie Prawa Kardynalnego o Władzy
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
TÍTULO I.
I. Niniejsze Prawo Kardynalne stanowi o zmianie niektórych przepisów Prawa Kardynalnego o Władzy, z dnia 19 listopada 2014r.
II. Przepisy tytułu II, art. X i XIV przyjmują następujące brzmienie:
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
X Cuatro, Rada Prywatna. (uchylony)
XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę. (uchylony)
III. Przepisy tytułu IV, art. XXI –XXV przyjmują następujące brzmienie:
TÍTULO IV. De las Poder Judicial
XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.
XXIV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.
XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XVIII miesiąca XII Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
TÍTULO I. Postanowienia wstępne
I. Ustanawia się Inkwizycję Królewską będącą sądem Imperium Skarlandu, na ziemiach mu podległych, w imieniu Monarchy sprawującą wymiar sprawiedliwości nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w jego granicach.
II. Inkwizycja Królewska sprawuje sądownictwo odpowiadając przed Bogiem, Monarchą i własnym sumieniem.
III. Inkwizycja Królewska stoi na straży przestrzegania porządku prawnego, moralnego i czystości sumienia, w poczuciu obowiązku walki z herezją.
IV. Inkwizycja Królewska w swej działalności , źródeł inspiracji winna czerpać z historycznej Inkwizycji Hiszpańskiej i ducha ówczesnych wartości religijnych opartych na fundamencie Świętej Ewangelii i Tradycji Katolickiej.
V. Inkwizycja Królewska jest autonomiczna względem innych instytucji państwowych i oparta na zasadzie hierarchiczności.
VI. Każdy ma prawo dochodzić swych praw i sprawiedliwości przed Inkwizycją Królewską.
TÍTULO II. Organizacja i struktura
I. Inkwizycja Królewska składa się z dwóch instancji sądowniczych:
a) Trybunał Inkwizycji Królewskiej, jako organ pierwszej instancji
b) Rada Najwyższa i Generalna Inkwizycji Królewskiej, zwana dalej Supremą, jako organ drugiej instancji
II. W skład Inkwizycji Królewskiej wchodzą Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powoływani i odwoływani przez Monarchę.
III. Na czele Inkwizycji Królewskiej stoi Wielki Inkwizytor, który przewodniczy obradom Supremy, jak również sprawuje zwierzchnictwo nad Trybunałem Inkwizycji Królewskiej.
IV. Inkwizytorem lub Wielkim Inkwizytorem mogą zostać osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralności, deklarujące wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem sądu, odznaczające się znajomością i doświadczeniem z zakresu prawa, zobowiązane do życia w czystości na czas sprawowania urzędu.
V. Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mogą zostać odwołani przez Monarchę w przypadku:
a) złożenia rezygnacji
b) śmierci
c) przewlekłej nieobecności
d) utraty obywatelstwa
e) postawy jawnie niegodnej sprawowania urzędu
f) publicznego wyparcia się wiary katolickiej
g) na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania się od obowiązków, niestosowania się do procedur, niesubordynacji przez Inkwizytora.
VI. Inkwizytor i Wielki Inkwizytor nie mogą zostać odwołani w trakcie prowadzenia postępowania inkwizycyjnego, za wyjątkiem art. V c, tytuł II, a stosowna decyzja wydana w jego trakcie zyskuje moc dopiero po zakończeniu postępowania.
VII. Instytucją pomocniczą Inkwizycji Królewskiej, szczególnie w zakresie ścigania podejrzanych i oskarżonych, strzeżenia aresztantów i więźniów, ochrony Inkwizytorów i mienia Inkwizycji Królewskiej są Rycerze Zakonu św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostella
TÍTULO III. Trybunał Inkwizycji Królewskiej
I. Trybunał Inkwizycji Królewskiej jako pierwsza instancja składa się z Inkwizytorów i Wielkiego Inkwizytora
II. Trybunał Inkwizycji Królewskiej rozpatruje sprawy obejmujące postępowanie inkwizycyjne z urzędu, gdy uzna taką konieczność lub na wniosek obywatela i osoby przebywającej w granicach Imperium Skarlandu chcących dochodzić swych praw i sprawiedliwości.
III. Jeśli postępowanie odbywa się na wniosek, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest do występowania w roli oskarżyciela.
IV. Oskarżonemu przysługuje prawo do ustanowienia obrońcy i jego zmiany w trakcie postępowania.
V. Członkowie Trybunału Inkwizycji Królewskiej nie mogą rozpatrywać spraw, z którymi mogą być istotnie powiązani i wówczas o zmianie Inkwizytora prowadzącego decyduje Wielki Inkwizytor
VI. Trybunał Inkwizycji Królewskiej prowadzi sprawy i orzeka w składzie jednoosobowym.
VII. Od wyroków Trybunału Inkwizycji Królewskiej przysługuje oskarżonemu lub oskarżycielowi wnioskodawcy rekurs do Supremy w określonym terminie, a gdy to nie nastąpi wyrok uprawomocnia się.
TÍTULO IV. Suprema
I. Suprema składa się z najwięcej trzech członków:
a) Wielkiego Inkwizytora
b) Inkwizytora Trybunału Inkwizycji Królewskiej
c) Inkwizytora Supremy, którym powinien być każdorazowo Rycerz Zakonu św. Jakuba
II. Suprema zajmuje się sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję.
III. Przepisy art. III i IV i w miarę możliwości V tytuł III przy apelacji stosuje się odpowiednio.
IV. Suprema w zakresie właściwości art. II tytuł IV obraduje w pełnym składzie i podejmuje uchwały, orzeczenia lub wyroki większością głosów, zaś w przypadku równowagi głosów, rozstrzyga Wielki Inkwizytor.
V. Wyroki Supremy są prawomocne i zyskują moc prawną w chwili ogłoszenia.
VI. Ogłoszenie wyroku następuje tuż po upływie czasu przewidzianego na zastosowanie prawa łaski przez Monarchę co do skutków winy lub zarządzenia przez niego kasacji wyroku.
VII. Kasacja wyroku może mieć miejsce tylko raz w danej sprawie, gdy zaistnieją szczególne okoliczności uzasadnione przez Monarchę i oznacza ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd pierwszej instancji z możliwością apelacji, co jest równoznaczne z zawieszeniem wykonania wyroku, zaś w nowym postępowaniu Inkwizycja Królewska wyrok może utrzymać lub ogłosić nowy.
TÍTULO V. Główne funkcje Wielkiego Inkwizytora
I. Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Królewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytorów i obydwu instancji sądowniczych, reprezentuje Inkwizycję Królewską na zewnątrz.
II. Wielki Inkwizytor może wnioskować do Monarchy o powołanie Inkwizytorów lub zgodnie z przepisami o ich odwołanie.
III. Wielki Inkwizytor nie może wpływać na wyroki pozostałych Inkwizytorów.
IV. Wielki Inkwizytor za zgodą Monarchy może przenieść Inkwizytora do wyższej lub niższej instancji, jednakże nie w trakcie postępowania inkwizycyjnego.
V. Wielki Inkwizytor może odebrać prowadzenie sprawy Inkwizytorowi Trybunału Inkwizycji Królewskiej, gdy zachodzi wyraźne podejrzenie powiązania interesów Inkwizytora prowadzącego ze stronami postępowania inkwizycyjnego. Wówczas sprawę przekazuje innemu Inkwizytorowi lub w sytuacji braku takiej możliwości prowadzi ją osobiście.
VI. Wielki Inkwizytor co do zasady nie powinien prowadzić spraw właściwych dla pierwszej instancji , z wyjątkiem, gdy ma miejsce sytuacja sytuacja opisana w art. V. tytuł V
VII. Wielki Inkwizytor w celu sprawnego zapewnienia działalności instytucji Inkwizycji Królewskiej wydaje wewnętrzne Instrucciones, zwane dale Instrukcjami, które regulują kwestie administracyjno-proceduralne poszczególnych instancji w zależności od sytuacji, stanowią sugestie i zalecenia o charakterze moralnym, etycznym. Do ich zachowywania i przestrzegania zobowiązani są wszyscy Inkwizytorzy.
VIII. Aby dochować standardów niezależności, Wielki Inkwizytor musi spełniać takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy (art.IV. tytuł II), a ponadto być stanu wolnego, nie mieć dzieci, nie może pełnić jednocześnie funkcji królewskiej, regenckiej, rządowych, i nie działać w służbie innych państw.
IX. W celu zapewnienia bezpieczeństwa własnego, Wielki Inkwizytor, może powołać do swojej prywatnej ochrony Rycerzy Zakonu św. Jakuba lub żołnierzy innych formacji wojsk królewskich.
TÍTULO VI. Zalecenia i postanowienia końcowe
I. Kwestie regulujące szczegóły proceduralne działań Inkwizycji Królewskiej określać będzie Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica.
II. Regulacje dotyczące sprawiedliwych wyroków Inkwizycji Królewskiej, kar za czyny zabronione zwarte zostaną w Dekrecie Kodeks Praw Karnych.
III. Do czasu uchwalenia Dekretu Kodeks Praw Karnych i Dekretu Directorium Inquisitorum Eimerica, wprowadza się dodatkową kategorię: Instrukcje Generalne wydawane przez Wielkiego Inkwizytora, które będą obowiązywały do czasu uchwalenia powyższych Dekretów, jednakże wymagać będą kontrasygnaty królewskiej.
IV. Szczegółowe zasady współpracy między Inkwizycją Królewską a Zakonem św. Jakuba nieokreślone w niniejszym Dekrecie regulować będą Instrukcje i Instrukcje Generalne.
V. Instrukcje, Dekret Kodeks Praw Karnych, Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica, a na czas określony Instrukcje Generalne, stanowią dopełnienie i uzupełnienie niniejszego Dekretu, a poszczególne przepisy winny być ze sobą zgodne.
VI. Zmiana niniejszego Dekretu może nastąpić za zgodą Kortez Generalnych większością bezwzględną głosów.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
Wasza Arcychrześcijańska Mość, Książę, Panowie,
oto tekst Prawa Kardynalnego o Władzy oraz Dekretu Królewskiego ustanawiającego Inkwizycję Królewską dostosowany do formy aktów prawnych funkcjonujących w Imperium Skarlandzkim.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
TÍTULO I. El Monarca
I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.
II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz sądy.
III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.
IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.
V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.
VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.
VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.
IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.
X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów;
Cuatro, Rada Prywatna.
XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.
XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.
XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.
XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę.
XV.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.
TÍTULO III. De las Cortes Generales
XVI.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.
XVII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.
XVIII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.
XIX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.
XX.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.
TÍTULO IV: De las Poder Judicial
XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.
XXIV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.
XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XX miesiąca XII Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
TÍTULO I. Postanowienia wstępne
Artículo I
Dokumentem tym ustanawiamy Inkwizycję Królewską będącą sądem Imperium Skarlandu, na ziemiach mu podległych, w imieniu Monarchy sprawującą wymiar sprawiedliwości nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w jego granicach, a także określamy jej prawa, cele i obowiązki.
Artículo II
Inkwizycja Królewska sprawuje sądownictwo odpowiadając przed Bogiem, Monarchą i własnym sumieniem.
Artículo III
Inkwizycja Królewska stoi na straży przestrzegania porządku prawnego, moralnego i czystości sumienia, w poczuciu obowiązku walki z herezją.
Artículo IV
Inkwizycja Królewska w swej działalności , źródeł inspiracji winna czerpać z historycznej Inkwizycji Hiszpańskiej i ducha ówczesnych wartości religijnych opartych na fundamencie Świętej Ewangelii i Tradycji Katolickiej.
Artículo V
Inkwizycja Królewska jest autonomiczna względem innych instytucji państwowych i oparta na zasadzie hierarchiczności.
Artículo VI
Każdy ma prawo dochodzić swych praw i sprawiedliwości przed Inkwizycją Królewską.
TÍTULO II. Organizacja i struktura
Artículo I
Inkwizycja Królewska składa się z dwóch instancji sądowniczych:
Primero, Trybunał Inkwizycji Królewskiej, jako organ pierwszej instancji.
Segundo, Rada Najwyższa i Generalna Inkwizycji Królewskiej, zwana dalej Supremą, jako organ drugiej instancji.
Artículo II
W skład Inkwizycji Królewskiej wchodzą Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powoływani i odwoływani przez Monarchę.
Artículo III
Na czele Inkwizycji Królewskiej stoi Wielki Inkwizytor, który przewodniczy obradom Supremy, jak również sprawuje zwierzchnictwo nad Trybunałem Inkwizycji Królewskiej.
Artículo IV
Inkwizytorem lub Wielkim Inkwizytorem mogą zostać osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralności, deklarujące wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem sądu, odznaczające się znajomością i doświadczeniem z zakresu prawa, zobowiązane do życia w czystości na czas sprawowania urzędu.
Artículo V
Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mogą zostać odwołani przez Monarchę w przypadku:
Primero, złożenia rezygnacji;
Segundo, śmierci;
Tercero, przewlekłej nieobecności;
Cuarto, utraty obywatelstwa;
Quinto, postawy jawnie niegodnej sprawowania urzędu;
Sexto, publicznego wyparcia się wiary katolickiej;
Septimo, na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania się od obowiązków, niestosowania się do procedur, niesubordynacji przez Inkwizytora.
Artículo VI
Inkwizytor i Wielki Inkwizytor nie mogą zostać odwołani w trakcie prowadzenia postępowania inkwizycyjnego, za wyjątkiem art. V c, tytuł II, a stosowna decyzja wydana w jego trakcie zyskuje moc dopiero po zakończeniu postępowania.
Artículo VII
Instytucją pomocniczą Inkwizycji Królewskiej, szczególnie w zakresie ścigania podejrzanych i oskarżonych, strzeżenia aresztantów i więźniów, ochrony Inkwizytorów i mienia Inkwizycji Królewskiej są Rycerze Zakonu św. Jakuba Apostoła w Santiago de Compostella.
TÍTULO III. Trybunał Inkwizycji Królewskiej
Artículo I
Trybunał Inkwizycji Królewskiej jako pierwsza instancja składa się z Inkwizytorów i Wielkiego Inkwizytora.
Artículo II
Trybunał Inkwizycji Królewskiej rozpatruje sprawy obejmujące postępowanie inkwizycyjne z urzędu, gdy uzna taką konieczność lub na wniosek obywatela i osoby przebywającej w granicach Imperium Skarlandu chcących dochodzić swych praw i sprawiedliwości.
Artículo III
Jeśli postępowanie odbywa się na wniosek, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest do występowania w roli oskarżyciela.
Artículo IV
Oskarżonemu przysługuje prawo do ustanowienia obrońcy i jego zmiany w trakcie postępowania.
Artículo V
Członkowie Trybunału Inkwizycji Królewskiej nie mogą rozpatrywać spraw, z którymi mogą być istotnie powiązani i wówczas o zmianie Inkwizytora prowadzącego decyduje Wielki Inkwizytor.
Artículo VI
Trybunał Inkwizycji Królewskiej prowadzi sprawy i orzeka w składzie jednoosobowym.
Artículo VII
Od wyroków Trybunału Inkwizycji Królewskiej przysługuje oskarżonemu lub oskarżycielowi wnioskodawcy rekurs do Supremy w określonym terminie, a gdy to nie nastąpi wyrok uprawomocnia się.
TÍTULO IV. Suprema
Artículo I
Suprema składa się z najwięcej trzech członków:
Primero, Wielkiego Inkwizytora;
Segundo, Inkwizytora Trybunału Inkwizycji Królewskiej;
Tercero, Inkwizytora Supremy, którym powinien być każdorazowo Rycerz Zakonu św. Jakuba.
Artículo II
Suprema zajmuje się sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję.
Artículo III
Przepisy art. III i IV i w miarę możliwości V tytuł III przy apelacji stosuje się odpowiednio.
Artículo IV
Suprema w zakresie właściwości art. II tytuł IV obraduje w pełnym składzie i podejmuje uchwały, orzeczenia lub wyroki większością głosów, zaś w przypadku równowagi głosów, rozstrzyga Wielki Inkwizytor.
Artículo V
Wyroki Supremy są prawomocne i zyskują moc prawną w chwili ogłoszenia.
Artículo VI
Ogłoszenie wyroku następuje tuż po upływie czasu przewidzianego na zastosowanie prawa łaski przez Monarchę co do skutków winy lub zarządzenia przez niego kasacji wyroku.
Artículo VII
Kasacja wyroku może mieć miejsce tylko raz w danej sprawie, gdy zaistnieją szczególne okoliczności uzasadnione przez Monarchę i oznacza ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd pierwszej instancji z możliwością apelacji, co jest równoznaczne z zawieszeniem wykonania wyroku, zaś w nowym postępowaniu Inkwizycja Królewska wyrok może utrzymać lub ogłosić nowy.
TÍTULO V. Główne funkcje Wielkiego Inkwizytora
Artículo I
Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Królewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytorów i obydwu instancji sądowniczych, reprezentuje Inkwizycję Królewską na zewnątrz.
Artículo II
Wielki Inkwizytor może wnioskować do Monarchy o powołanie Inkwizytorów lub zgodnie z przepisami o ich odwołanie.
Artículo III
Wielki Inkwizytor nie może wpływać na wyroki pozostałych Inkwizytorów.
Artículo IV
Wielki Inkwizytor za zgodą Monarchy może przenieść Inkwizytora do wyższej lub niższej instancji, jednakże nie w trakcie postępowania inkwizycyjnego.
Artículo V
Wielki Inkwizytor może odebrać prowadzenie sprawy Inkwizytorowi Trybunału Inkwizycji Królewskiej, gdy zachodzi wyraźne podejrzenie powiązania interesów Inkwizytora prowadzącego ze stronami postępowania inkwizycyjnego. Wówczas sprawę przekazuje innemu Inkwizytorowi lub w sytuacji braku takiej możliwości prowadzi ją osobiście.
Artículo VI
Wielki Inkwizytor co do zasady nie powinien prowadzić spraw właściwych dla pierwszej instancji, z wyjątkiem, gdy ma miejsce sytuacja sytuacja opisana w art. V. tytuł V.
Artículo VII
Wielki Inkwizytor w celu sprawnego zapewnienia działalności instytucji Inkwizycji Królewskiej wydaje wewnętrzne Instrucciones, zwane dale Instrukcjami, które regulują kwestie administracyjno-proceduralne poszczególnych instancji w zależności od sytuacji, stanowią sugestie i zalecenia o charakterze moralnym, etycznym. Do ich zachowywania i przestrzegania zobowiązani są wszyscy Inkwizytorzy.
Artículo VIII
Aby dochować standardów niezależności, Wielki Inkwizytor musi spełniać takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy (art.IV. tytuł II), a ponadto być stanu wolnego, nie mieć dzieci, nie może pełnić jednocześnie funkcji królewskiej, regenckiej, rządowych, i nie działać w służbie innych państw.
Artículo IX
W celu zapewnienia bezpieczeństwa własnego, Wielki Inkwizytor, może powołać do swojej prywatnej ochrony Rycerzy Zakonu św. Jakuba lub żołnierzy innych formacji wojsk królewskich.
TÍTULO VI. Zalecenia i postanowienia końcowe
Artículo I
Kwestie regulujące szczegóły proceduralne działań Inkwizycji Królewskiej określać będzie Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica.
Artículo II
Regulacje dotyczące sprawiedliwych wyroków Inkwizycji Królewskiej, kar za czyny zabronione zwarte zostaną w Dekrecie Kodeks Praw Karnych.
Artículo III
Do czasu uchwalenia Dekretu Kodeks Praw Karnych i Dekretu Directorium Inquisitorum Eimerica, wprowadza się dodatkową kategorię: Instrukcje Generalne wydawane przez Wielkiego Inkwizytora, które będą obowiązywały do czasu uchwalenia powyższych Dekretów, jednakże wymagać będą kontrasygnaty królewskiej.
Artículo IV
Szczegółowe zasady współpracy między Inkwizycją Królewską a Zakonem św. Jakuba nieokreślone w niniejszym Dekrecie regulować będą Instrukcje i Instrukcje Generalne.
Artículo V
Instrukcje, Dekret Kodeks Praw Karnych, Dekret Directorium Inquisitorum Eimerica, a na czas określony Instrukcje Generalne, stanowią dopełnienie i uzupełnienie niniejszego Dekretu, a poszczególne przepisy winny być ze sobą zgodne.
Artículo VI
Zmiana niniejszego Dekretu może nastąpić za zgodą Kortez Generalnych większością bezwzględną głosów.
Artículo VII
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Wasza Królewska Wysokość, Książę, Panowie.
Zamykamy głosowanie. Przedstawiamy wyniki głosowania:
Jeden głos ZA wprowadzeniem korekty PK bez powtórnego głosowania.
Jeden głos ZA wprowadzenie korekty PK oraz powtórnym głosowaniem.
Dwa głosy ZA ponownym otwarciem debaty, analizą dokumentów, głosowaniem.
Otwieramy debatę nad pierwszym projektem ws. wprowadzenia nowego Prawa Kardynalnego o Władzy.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
TÍTULO I. El Monarca
I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.
II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz sądy.
III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.
IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.
V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.
VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.
VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.
IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.
X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów;
Cuatro, Rada Prywatna. (uchylony)
XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.
XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.
XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.
XIV.
Rada Prywatna jest sądem wyższym i trybunałem kompetencyjnym. Rada działa pod przewodnictwem Pierwszego Sekretarza Stanu, a prócz niego w jej skład wchodzą Kanclerz Królewski oraz osoba powołana przez Monarchę.(uchylony)
XV.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.
TÍTULO III. De las Cortes Generales
XVI.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.
XVII.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.
XVIII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.
XIX.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.
XX.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.
TÍTULO IV: De las Poder Judicial
XXI.
Sądy nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXII.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXIII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną, zezwalając jednak sądom na stosowanie określonych środków zapobiegawczych ujętych w przepisach odrębnych.
XXIV.
Monarcha czuwając nad wymiarem sprawiedliwości, dysponuje prawem ułaskawienia skazanego, co do skutków winy.
XXV.
Prawodawstwo Imperium Skarlandu zgodne z duchem wiary katolickiej, świętej, powszechnej i apostolskiej być powinno, a także w harmonii z prawem boskim i naturalnym tworzyć je należy.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Wasza Królewska Mość,
Czcigodni Delegaci,
moja koncepcja Inkwizycji prezentuje się troszkę inaczej. Inkwizycja orzeka jako jedna instancja, natomiast to Monarcha stanowi instancję odwoławczą. Oto moje propozycje:
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
La Ley Cardinal de la Poder
Prawo Kardynalne o Władzy
En el nombre de Dios Todopoderoso: Doña Leonor, por la gracia de Dios, Reina de las Scarlañas: Hemos decretado y decretamos la presente Ley Cardinal, para que se guarde como ley fundamental de nuestros Estados y como base del pacto que une a nuestros pueblos con Nos, y a Nos con nuestros pueblos.
W imię Boga Wszechmogącego: Doña Elenora, z Bożej łaski, Królowa Skarlandczyków:
Ogłaszamy i stanowimy następujące Prawo Kardynalne, które warujemy jako prawo fundamentalne Naszych Krajów i jako fundament paktu Naszych Narodów z Nami i Nas z Naszymi Narodami.
TÍTULO I. El Monarca
I.
Król Suwerenem Imperium Skarlandzkiego pozostaje, najwyższym gwarantem Praw Kardynalnych, suwerenności i wolności Imperium. Jego osoba jest nietykalna.
II.
Przy Monarsze pozostaje ogół władzy, w sprawowaniu której wspierają go Rada Imperialna, Kortezy Generalne oraz Inkwizycja Królewska.
III.
Korona Imperium Skarlandzkiego dziedziczna jest w osobie potomków Monarchy płci męskiej z pierwszeństwem dla starszych, to jest wcześniej przysposobionych. W razie braku potomków płci męskiej Korona Imperium przechodzi na najstarszą, a potem kolejne córki. Władca posiada prawo wykluczenia z sukcesji. Z dziedziczenia wyłączone są osoby duchowne.
IV.
O małżeństwie pretendentów do Korony decydują Kortezy Generalne. Brak ich zgody oznacza wyłączenie z linii sukcesji.
V.
W razie niezdolności Monarchy do sprawowania swej funkcji, stwierdzonej przez Kortezy Generalne, wykonywanie Regencji rozpocznie się niezwłocznie, a Regentem zostaje potomek królewski będący następcą tronu. W razie zaś braku potomstwa Regentem zostaje królewski współmałżonek. W innych przypadkach o wyznaczeniu Regenta postanowią Kortezy.
VI.
Przy Królu pozostają wszelkie prerogatywy, jakie nie zostały zastrzeżone dla innych organów władzy, w szczególności zaś stanowi on prawo, wydając dekrety i ordonanse.
TÍTULO II. De la Consejo del Imperio Scarlañol
VII.
Rada Imperialna jest rządem Imperium, który wspiera Króla w sprawowaniu władzy wykonawczej.
VIII.
Na czele Rady Imperialnej stoi Pierwszy Sekretarz Stanu, powoływany i odwoływany przez Monarchę, zgodnie z jego wolą. Utrata funkcji przez Pierwszego Sekretarza Stanu oznacza rozwiązanie Rady i tworzy konieczność powołania nowej.
IX.
Pierwszy Sekretarz Stanu koordynuje działalność Rady Imperialnej, w porozumieniu z Monarchą kreuje politykę wewnętrzną i zewnętrzną Imperium i zajmuje się sprawami dyplomacji.
X.
Na Radę Imperialną składają się:
Primero, Sekretariat Stanu ds. Królestw;
Secundo, Sekretariat Stanu ds. Wojny;
Tercero, Sekretariat Stanu ds. Finansów.
XI.
Sekretariat Stanu ds. Królestw zarządzany jest przez Kanclerza Królewskiego. Kanclerz zajmuje się polityką wewnętrzną oraz sprawuje pieczę nad dworem królewskim i kancelarią monarszą. W gestii Kanclerza znajdują się imperialne pieczęcie.
XII.
Sekretariat Stanu ds. Wojny zarządzany jest przez Sekretarza Wojny. Sekretarz Wojny jest odpowiedzialny za sprawy wojska i obronności.
XIII.
Sekretariat Stanu ds. Finansów zarządzany jest jest przez Generalnego Kontrolera Finansów. Sekretariat Stanu ds. Finansów odpowiada za gospodarkę i finanse Imperium.
XIV.
W skład poszczególnych resortów, prócz ministrów nimi administrujących, powoływani być mogą niżsi rangą urzędnicy. Powołuje ich Monarcha na wniosek ministra zarządzającego resortem, bądź Pierwszego Sekretarza Stanu.
TÍTULO III. De las Cortes Generales
XV.
Kortezy Generalne zwoływane są na życzenie Monarchy oraz w razie bezkrólewia, spowodowanego wymarciem dynastii panującej.
XVI.
W skład Kortezów Generalnych wchodzą zwierzchnicy królestw, księstw dependencji, kolonii i terytoriów zależnych Imperium bądź ich przedstawiciele oraz reprezentanci szlachty i ludu, wskazani przez Króla.
XVII.
Kortezy Generalne zwoływane są w celu omówienia spraw kluczowych dla Imperium Skarlandzkiego. Ich zwołanie nigdy nie jest dla Monarchy obligatoryjne, pozostając zawsze fakultatywnym narzędziem jego woli.
XVIII.
Obradom Kortezów Generalnych przewodniczy osobiście Monarcha, bądź, jeśli taka jest jego wola, Pierwszy Sekretarz Stanu lub Kanclerz Królewski.
XIX.
Hierarchia aktów prawnych w Imperium przedstawia się następująco:
Primero, Prawa Kardynalne;
Secundo, dekrety królewskie;
Tercero, ratyfikowane umowy międzynarodowe;
Cuatro, ordonanse królewskie;
Quinto, decyzje i rozporządzenia Rady Imperialnej;
Sexto, akty prawa miejscowego.
TÍTULO IV: De las Poder Judicial
XX.
Sądy nad obywatelami Imperium, bądź w sprawach przez nich wnoszonych sprawuje Inkwizycja Królewska.
XXI.
Zakres właściwości Inkwizycji Królewskiej, strukturę i organizację regulują odrębne przepisy.
XXII.
Aż do momentu dowiedzenia przed majestatem sprawiedliwości winy osoby oskarżonej, jest ona uznawana za niewinną.
XXIII.
Monarcha czuwa nad słusznością wyroków wydawanych przez sądy, dysponując dla ich zmiany prawem ułaskawienia skazanego.
Prawo niniejsze Kardynalnym czynimy, najwyższą moc mu przyznając i stanowiąc, jakoby tylko inne Prawo Kardynalne zmienić lub ograniczyć jego postanowienia mogło, a jednocześnie postanawiamy, iż zmiany w tym dokumencie może dokonać jedynie Władca, posiadając aprobatę Kortezów Generalnych.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Natomiast Dekret proponuję uprościć:
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XX miesiąca XII Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
TÍTULO I. Postanowienia wstępne
Artículo I
Dokumentem tym ustanawiamy Inkwizycję Królewską będącą sądem Imperium Skarlandzkiego, na ziemiach mu podległych, w imieniu Monarchy sprawującą wymiar sprawiedliwości nad obywatelami Imperium i osobami przebywającymi w jego granicach, a także określamy jej prawa, cele i obowiązki.
Artículo II
Inkwizycja Królewska sprawuje sądownictwo odpowiadając przed Bogiem, Monarchą i własnym sumieniem.
Artículo III
Inkwizycja Królewska stoi na straży przestrzegania porządku prawnego, moralnego i czystości sumienia, w poczuciu obowiązku walki z herezją.
Artículo IV
Inkwizycja Królewska w swej działalności, źródeł inspiracji winna czerpać z historycznej Inkwizycji hiszpańskiej i ducha ówczesnych wartości religijnych opartych na fundamencie Ewangelii oraz wiary katolickiej.
Artículo V
Inkwizycja Królewska jest autonomiczna względem innych instytucji państwowych i oparta na zasadzie hierarchiczności.
Artículo VI
Każdy ma prawo dochodzić swych praw i sprawiedliwości przed Inkwizycją Królewską.
TÍTULO II. Organizacja i struktura
Artículo I
Inkwizycja Królewska składa się z dwóch instancji sądowniczych:
Primero, Trybunał Inkwizycji Królewskiej, jako organ pierwszej instancji.
Segundo, Monarcha, jako organ drugiej instancji.
Artículo II
W skład Inkwizycji Królewskiej wchodzą Inkwizytorzy i Wielki Inkwizytor, powoływani i odwoływani przez Monarchę.
Artículo III
Na czele Inkwizycji Królewskiej stoi Wielki Inkwizytor, który sprawuje zwierzchnictwo nad Trybunałem Inkwizycji Królewskiej.
Artículo IV
Inkwizytorami lub Wielkim Inkwizytorem mogą zostać osoby obywatelstwa skarlandzkiego o nieposzlakowanej opinii, moralności, deklarujące wyznanie katolickie, niekarane prawomocnym wyrokiem sądu, odznaczające się znajomością i doświadczeniem z zakresu prawa, zobowiązane do życia w czystości na czas sprawowania urzędu.
Artículo V
Inkwizytor i Wielki Inkwizytor mogą zostać odwołani przez Monarchę w przypadku:
Primero, złożenia rezygnacji;
Segundo, śmierci;
Tercero, przewlekłej nieobecności;
Cuarto, utraty obywatelstwa;
Quinto, postawy jawnie niegodnej sprawowania urzędu;
Sexto, publicznego wyparcia się wiary katolickiej;
Septimo, na wniosek Wielkiego Inkwizytora w sytuacjach uchylania się od obowiązków, niestosowania się do procedur, niesubordynacji Inkwizytora.
TÍTULO III. Trybunał Inkwizycji Królewskiej
Artículo I
Trybunał Inkwizycji Królewskiej jako pierwsza instancja składa się z Inkwizytorów i Wielkiego Inkwizytora.
Artículo II
Trybunał Inkwizycji Królewskiej rozpatruje sprawy obejmujące postępowanie inkwizycyjne z urzędu, gdy uzna taką konieczność lub na wniosek obywatela i osoby przebywającej w granicach Imperium Skarlandzkiego chcących dochodzić swych praw i sprawiedliwości oraz udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję..
Artículo III
Jeśli postępowanie odbywa się na wniosek, wówczas wnioskodawca zobowiązany jest do występowania w roli oskarżyciela.
Artículo IV
Oskarżonemu przysługuje prawo do ustanowienia obrońcy i jego zmiany w trakcie postępowania.
Artículo V
Członkowie Trybunału Inkwizycji Królewskiej nie mogą rozpatrywać spraw, z którymi mogą być istotnie powiązani.
Artículo VI
Sędzią Trybunału Inkwizycji Królewskiej jest Wielki Inkwizytor.
Artículo VII
Inkwizytorzy pomagają Wielkiemu Inkwizytorowi w prowadzeniu spraw i spełniają funkcje przez niego zlecone.
Artículo VIII
Od wyroków Trybunału Inkwizycji Królewskiej przysługuje oskarżonemu lub oskarżycielowi wnioskodawcy rekurs do Monarchy w określonym terminie, a gdy to nie nastąpi wyrok uprawomocnia się.
TÍTULO IV. Suprema
Artículo I
Monarcha zajmuje się sprawami apelacyjnymi, udziela opinii Monarsze lub Pierwszemu Sekretarzowi Stanu na ich wniosek w zakresie interpretacji praw, sporów kompetencyjnych, przy czym to Monarcha zawsze podejmuje wiążącą decyzję.
Artículo II
Wyroki Monarchy są prawomocne i nieodwołalne.
TÍTULO V. Główne funkcje Wielkiego Inkwizytora
Artículo I
Wielki Inkwizytor stoi na czele Inkwizycji Królewskiej, jest zwierzchnikiem wszystkich Inkwizytorów i reprezentuje Inkwizycję Królewską na zewnątrz.
Artículo II
Wielki Inkwizytor może wnioskować do Monarchy o powołanie Inkwizytorów lub zgodnie z przepisami o ich odwołanie.
Artículo VIII
Aby dochować standardów niezależności, Wielki Inkwizytor musi spełniać takie same warunki jak pozostali Inkwizytorzy, a ponadto być stanu wolnego, nie mieć dzieci, nie może pełnić jednocześnie funkcji królewskiej, regenckiej, rządowych, i nie działać w służbie innych państw.
TÍTULO VI. Zalecenia i postanowienia końcowe
Artículo I
Regulacje natury proceduralnych działań Inkwizycji Królewskiej oraz kary za czyny zabronione określać będzie osoby dekret królewski.
Artículo II
Zmiana niniejszego aktu może nastąpić za zgodą Kortezów Generalnych większością bezwzględną głosów.
Artículo III
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Słusznie Don Raimundo. Don Fernando Luis przedstawił wcześniej projekt dotyczący obywatelstw, który załączam poniżej. Otwieramy dwudniową debatę, która potrwa do dnia 14.01.2014, a następnie rozpoczniemy głosowanie.
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/herb-sca-min2.png)
Real Decreto
My, Eleonora I, z Bożej łaski Arcychrześcijańska królowa wszystkich ziem skarlandzkich, Walencji, Kastylii, Leónu, Nowego Skarlandu i Estelli Wschodniej, Księżna Galicji, Pani Wysp Zachodnich, etc., etc,. etc.
dnia XXVI miesiąca XI Roku Pańskiego MMXIV stanowimy, co następuje na wieczną pamiątkę:
Artículo I
Dokumentem tym regulujemy kwestie związane ze statusem obywatelstwa Imperium.
Artículo II
1. Obywatelstwo to specjalna więź prawna łącząca jednostkę z państwem.
2. Obywatel zyskuje przywileje gwarantowane przez Prawa Kardynalne, ma możliwość pełnego uczestnictwa w życiu Imperium oraz sprawowania urzędów państwowych.
Artículo III
1. Osoba chcąca uzyskać obywatelstwo składa stosowny wniosek przed oblicze Monarchy.
2. Każdy, komu zostanie przyznane przez Króla obywatelstwo zobowiązany jest do złożenia w przeciągu siedmiu dni od daty otrzymania go przysięgi według następującej roty:
„Ja, N., przysięgam, że jako obywatel skarlandzki, będę wspierał całe Imperium oraz będę bronił je w potrzebie wedle moich sił. Przyrzekam, iż dochowam wierność mej Ojczyźnie oraz Królowi, a także będą gorliwie wykonywał powierzone zadania i przestrzegał prawa.”
3. Homagium można zakończyć formułką: „Tak mi dopomóż Bóg.”
Artículo III
1. Monarcha posiada wyłączne prawo nadawania obywatelstwa.
2. Odebrać obywatelstwo mogą:
Primero, Król;
Segundo, Inkwizycja Królewska.
3. Stwierdzenie utraty obywatelstwa może nastąpić w przypadku:
Primero, braku aktywności przez okres 2 miesięcy;
Segundo naruszenie prawa, bądź racji stanu Imperium;
Tercero, zrzeczenia się
Cuatro, śmierć.
Artículo IV
Niniejszy dekret zyskuje moc prawną z chwilą ogłoszenia.
Por el bien de Nuestro Imperio lo que está escrito se pone en práctica.
(-) Su Majestad Cristianísima Leonor I,
por la gracia de Dios Reina del Imperio Scarlañol
(http://scarlana.eu/wp-content/uploads/2014/11/sello-leonor-min.png)
Zaraz zostanie wydany dekret o Administracji, kończący I obrady Kortez Generalnych. Serdecznie dziękuję za udział i za pomoc w odbudowie naszej Ojczyzny i uroczyście zamykam Obrady Kortez.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=6HnuEaj51jw[/youtube]