Państwa Vaarlandu i Antyry chcąc unormować zajmowanie i przyłączanie terytoriów do kontynentu podpisują w najlepszej wierze niniejszą Konwencję:
Artykuł 1. [Definicje]
1. ,"Ziemie niczyje" w rozumieniu niniejszej Konwencji to terytoria Nowego Kontynentu, które nie należą do żadnego z państw polskiego mikroświata i nie posiadają żadnych ukonstytuowanych władz administracyjnych.
2. "Ziemie przyłączane" w rozumieniu niniejszej Konwencji to terytoria należące do istniejącego państwa, które wyraża chęć lokalizacji na Nowym Kontynencie.
3. "Nowy Kontynent" w rozumieniu niniejszej Konwencji to obszar lądu leżący na wschód od Kontynentu Wschodniego i Archipelagu Tyrenckiego, zajmowany przez państwa będące Stronami niniejszej konwencji.
Artykuł 2. [Kontrola nad ziemiami niczyimi]
1. Państwa – Strony niniejszej Konwencji.
2. Ziemie niczyje Nowego Kontynentu pozostają pod wspólna protekcją Stron niniejszej Konwencji.
3. Strony niniejszej Konwencji zobowiązują się nie zajmować żadnych ziem niczyich bez wymaganej zgody Stron niniejszej Konwencji.
4. Kontrola nad ziemiami niczyimi polega na strzeżeniu ich przed zajęciem lub bezprawnym wykorzystaniem w celach wojskowych i ekonomicznych.
Artykuł 3. [Zajmowanie ziem niczyich lub przyłączanie ziem]
1. Ziemie niczyje Nowego Kontynentu mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą Stron niniejszej Konwencji.
2. Państwo wnioskujące o zajęcie ziem niczyich lub przyłączenie ziem zobowiązane jest spełniać następujące wymagania:
a) istnieć minimum 6 miesięcy,
b) podać adres strony lub forum państwa,
c) przedłożyć wstępną propozycję granic państwowych.
3. Stanowisko w sprawie zajęcia ziem niczyich przez państwo zainteresowane, powinno być wyrażone w ciągu siedmiu dni, począwszy od dnia przedłożenia wniosku na forum państwa będącego Stroną niniejszej Konwencji.
4. Po spełnieniu wymagań określonych w ust.1-3, końcowym warunkiem zajęcia ziem niczyich jest jak najszybsze przyjęcie niniejszej Konwencji przez państwo zainteresowane.
5. Próba zajęcia ziem niczyich przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez spełnienia wymaganych warunków, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 4. [Wykorzystywanie ziem niczyich w celach militarnych]
1. Wykorzystanie ziem niczyich w celach ekonomicznych lub militarnych, takich jak manewry, ćwiczenia, próby zbrojne, wymaga zgody każdej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Próba wykorzystania ziem niczyich w celach ekonomicznych lub militarnych przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez wymaganej zgody, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 5. [Zakończenie]
1. Konwencja niniejsza zostaje podpisana w (…) egzemplarzach, z których każdy trafi do
jednej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez państwa, które w przyszłości przejmą kontrole nad jakąkolwiek częścią ziem Nowego Kontynentu lub państwa już istniejące na kontynencie chcące dołączyć do Konwencji.
3. Zniesieniu podlega Konwencja ws. Ziem Niczyich z 2013 roku.
4. Każda ze Stron, może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, poprzez uprzednią notyfikację tego faktu, rozesłaną do wszystkich Stron, która skutkuje po 14 dniach od dnia zawiadomienia.
5. Konwencja wchodzi w życie z chwilą podpisania jej przez przedstawicieli państw-sygnatariuszy.
Konwencja o Ziemiach Vaarlandu i Antyry
Państwa Vaarlandu i Antyry chcąc unormować warunki zajmowanie i przyłączanie terytoriów do kontynentu podpisują w najlepszej wierze niniejszą Konwencję:
Artykuł 1. [Ziemie i obszary Kontynentu]
1. Ziemie Vaarlandu i Antyry wedle niniejszej Konwencji tworzą "Nowy Kontynent" położony na wschód od Kontynentu Wschodniego i Archipelagu Tyrenckiego.
2. Obszar kontynentu to ziemie obejmujące terytoria państw na nim położonych, obszary bez przynależności państwowej (obpp) oraz obszary niezamieszkałe (tnz).
3. Obszary bez przynależności państwowej to terytoria po dawnych państwach które przestały funkcjonować, a obecnie nie należą do żadnego z państw polskiego mikroświata i nie posiadają żadnych ukonstytuowanych władz administracyjnych.
4. Obszary niezamieszkałe to nowe, dzikie terytoria na których nie funkcjonowało dotychczas żadne państwo,
5. Obszary przyłączane w rozumieniu niniejszej Konwencji to terytoria należące do istniejącego państwa, które wyraża chęć lokalizacji na Nowym Kontynencie.
Artykuł 2. [Kontrola nad ziemiami niczyimi]
1. Obszary bez przynależności państwowej i obszary niezamieszkałe, zwane dalej ziemiami niczyimi, pozostające pod wspólną kontrolą państw sygnatariuszy niniejszej Konwencji.
2. Strony niniejszej Konwencji zobowiązują się nie zajmować żadnych ziem niczyich bez wymaganej zgody Stron niniejszej Konwencji.
Artykuł 3. [Zajmowanie ziem niczyich lub przyłączanie ziem]
1. Ziemie niczyje mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą Stron niniejszej Konwencji.
2. Państwo wnioskujące o zajęcie ziem niczyich lub przyłączenie ziem zobowiązane jest spełniać następujące wymagania:
a) istnieć minimum 6 miesięcy,
b) podać adres strony lub forum państwa,
c) przedłożyć wstępną propozycję granic państwowych.
3. Stanowisko państwa będącego Stroną niniejszej Konwencji w sprawie zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem przez państwo zainteresowane, powinno być wyrażone w ciągu siedmiu dni, począwszy od dnia przedłożenia wniosku. Odmowa wydania zgody winna zawierać uzasadnienie.
4. Po spełnieniu wymagań określonych w ust.1-3, końcowym warunkiem zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem jest jak najszybsze przyjęcie niniejszej Konwencji przez państwo zainteresowane.
5. Zajęcie ziem niczyich przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez spełnienia wymaganych warunków, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 4. [Wykorzystywanie ziem niczyich]
1. Wykorzystanie ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych, takich jak manewry, ćwiczenia, próby zbrojne, wymaga zgody każdej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Próba wykorzystania ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez wymaganej zgody, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 5. [Postanowienia końcowe]
1. Konwencja niniejsza zostaje podpisana w (…) egzemplarzach, z których każdy trafi do
jednej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez państwa, które w przyszłości przejmą kontrole nad jakąkolwiek częścią ziem Nowego Kontynentu lub państwa już istniejące na kontynencie chcące dołączyć do Konwencji.
3. Zniesieniu podlega Konwencja ws. Ziem Niczyich z 2013 roku.
4. Każda ze Stron, może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, poprzez uprzednią notyfikację tego faktu, rozesłaną do wszystkich Stron, która skutkuje po 14 dniach od dnia zawiadomienia.
5. Konwencja wchodzi w życie z chwilą podpisania jej przez przedstawicieli państw-sygnatariuszy.
Na wstępie pragnę zauważyć, że jeżeli chcemy debatować na temat konwencji o ziemiach kontynentu, powinniśmy skonsultować to ze wszystkimi państwami kontynentu, także z nie biorącymi udziału w szczycie. Mam na myśli przede wszystkim Królestwo Nordii, które nie wysłało delegatów na szczyt, co jednak nie wyklucza go z decydowania o sprawach podstawowych, a do takich należą poruszane w konwencji.Wydaje mi się, iż postanowienia Konwencji nie zaprzeczają położenia Królestwa Nordii na Vaarlandzie i nic nie stoi na przeszkodzie aby Królestwo Nordii i inne państwa nie biorące udziału w Konferencji dokonały jej ratyfikacji. Artykuł 5 p2 Konwencji to uwzględnia.
1. W jakim celu odróżnione zostały obszary niezamieszkałe od obszarów bez przynależności państwowej?
2. Art. 3., 1. Ziemie niczyje mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą Stron niniejszej Konwencji. - chodzi tutaj o zgodę każdego z sygnatariuszy?
3. Art. 3., 2 c) - proponuję ,,podać adres strony i forum państwa"
4. Czy w przypadku wypowiedzenia konwencji, państwo przestaje być członkiem kontynentu?
5. Proponuję wprowadzić okres (np. 6-miesięczny), liczony od momentu ratyfikacji przez dane państwo, bez możliwości wypowiedzenia konwencji. Chroniłoby to nasz kontynent od niepotrzebnych niestabilności.
1. Ziemie niczyje Nowego Kontynentu mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą Stron niniejszej Konwencji.
2. Jeżeli brak zgody na zajęcie ziem niczyich wyrazi więcej niż jedno państwo, będące Stroną niniejszej Konwencji, wówczas skutkuje to natychmiastowym sprzeciwem wszystkich Stron niniejszej Konwencji.
Nie tyle chodzi mi o prawo do ratyfikacji, ale prawo do głosu w trakcie debaty nad kształtem konwencji.Wasza Wysokość, czy drzwi na Konwencję zostały zamknięte?. Zaproszenia zostały wysłane do wszystkich państw. Jeśli Królestwo Nordii podjęło decyzję, iż nie będzie brało udziału w obradach, to ani Wasza Wysokość ani ja nie mamy na to wpływu. Podobnie rzecz się ma względem decyzji o zawieszeniu uczestnictwa przez Królestwo Zjednoczonych Niderlandów czy zlekceważenie zaproszenia przez Wielką Polondię i Królestwo Ispanii. Nikt nie ignoruje tych państw, ale nie można też pozwolić by ich nieobecność torpedowała prace Rady.
Ostatnio obowiązująca konwencja również zakładała jednomyślność w podejmowaniu tej decyzji. Jako że jednomyślność jest często trudna do osiągnięcia, postuluję powrót do przedostatniego rozwiązania:Cytuj1. Ziemie niczyje Nowego Kontynentu mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą Stron niniejszej Konwencji.
2. Jeżeli brak zgody na zajęcie ziem niczyich wyrazi więcej niż jedno państwo, będące Stroną niniejszej Konwencji, wówczas skutkuje to natychmiastowym sprzeciwem wszystkich Stron niniejszej Konwencji.
Wasza Wysokość, czy drzwi na Konwencję zostały zamknięte?. Zaproszenia zostały wysłane do wszystkich państw. Jeśli Królestwo Nordii podjęło decyzję, iż nie będzie brało udziału w obradach, to ani Wasza Wysokość ani ja nie mamy na to wpływu. Podobnie rzecz się ma względem decyzji o zawieszeniu uczestnictwa przez Królestwo Zjednoczonych Niderlandów czy zlekceważenie zaproszenia przez Wielką Polondię i Królestwo Ispanii. Nikt nie ignoruje tych państw, ale nie można też pozwolić by ich nieobecność torpedowała prace Rady.
Jeśli chodzi o kwestię rozróżnienia dwóch obszarów (obpp) i (tnz) to nie proponował bym takiego podziału gdyby nie przedstawiane wcześniej stanowisko o konieczności zachowania statusu terytorialnego państw upadłych (Republiki Francuskiej o Rzeczpospolitej Eskwilińskiej - Osterii). Jakoś te obszary trzeba odróżnić od terenów bezpaństwowych.
Zdaję sobie sprawę, iż jest to zagadnienie bardzo problematyczne. Zawsze może się znaleźć kraj który będzie przeciwny lokacji nowego państwa z powodów jedynie sobie wiadomych. Stąd zaproponowałem by odmowa była uzasadniona. Propozycja Waszej Wysokości jest swego rodzaju panaceum na nieuzasadnioną odmowę, ale to rozwiązanie też nie jest idealne. Każdy kraj ma sprzymierzeńców i sojuszników prowadzonej polityki i w przypadku dwóch sprzeciwów, wszyscy pozostali są zmuszeni wycofać swoje zgody. Może warto zatem zastanowić się nad rozwiązaniem które będzie obligowało o wystąpienie o zgodę na lokację do wszystkich państw sygnatariuszy Konwencji, ale wiążące będą opinie państw z którymi nowe państwo będzie miało wspólne granice.
Konwencja o Ziemiach Vaarlandu i Antyry
Państwa Vaarlandu i Antyry chcąc unormować warunki zajmowanie i przyłączanie terytoriów do kontynentu podpisują w najlepszej wierze niniejszą Konwencję:
Artykuł 1. Ziemie i obszary Kontynentu
1. Ziemie Vaarlandu i Antyry wedle niniejszej Konwencji tworzą "Nowy Kontynent" położony na wschód od Kontynentu Wschodniego i Archipelagu Tyrenckiego.
2. Obszar kontynentu to ziemie obejmujące terytoria państw na nim położonych oraz tereny bez przynależności państwowej (obpp).
3. Obszary bez przynależności państwowej to terytoria po dawnych państwach które przestały funkcjonować, a obecnie nie należą do żadnego z państw polskiego mikroświata i nie posiadają żadnych ukonstytuowanych władz administracyjnych oraz tereny niezamieszkałe na których nie funkcjonowało dotychczas żadne państwo,
4. Obszary przyłączane w rozumieniu niniejszej Konwencji to terytoria należące do istniejącego państwa, które wyraża chęć lokalizacji na "Nowym Kontynencie".
Artykuł 2. Kontrola nad ziemiami niczyimi
1. Obszary bez przynależności państwowej, zwane dalej ziemiami niczyimi, pozostające pod wspólną kontrolą państw sygnatariuszy niniejszej Konwencji.
2. Strony niniejszej Konwencji zobowiązują się nie zajmować żadnych ziem niczyich bez wymaganej zgody Stron niniejszej Konwencji opartej o zasadę określoną w art.3 p1.
Artykuł 3. Zajmowanie ziem niczyich lub przyłączanie ziem
1. Ziemie niczyje mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą co najmniej 2/3 państw będących stroną niniejszej Konwencji w tym wszystkich z którymi nowo lokowane państwo będzie graniczyć.
2. Państwo wnioskujące o zajęcie ziem niczyich lub przyłączenie ziem zobowiązane jest spełniać następujące wymagania:
a) istnieć minimum 6 miesięcy,
b) podać adres strony lub forum państwa,
c) przedłożyć wstępną propozycję swoich granic państwowych.
3. Stanowisko państwa będącego Stroną niniejszej Konwencji w sprawie zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem przez państwo zainteresowane, powinno być wyrażone w ciągu siedmiu dni, począwszy od dnia przedłożenia wniosku. Odmowa wydania zgody winna zawierać uzasadnienie.
4. Po spełnieniu wymagań określonych w ust.1-3, końcowym warunkiem zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem jest jak najszybsze przyjęcie niniejszej Konwencji przez państwo zainteresowane.
5. Zajęcie ziem niczyich przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez spełnienia wymaganych warunków, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 4. Wykorzystywanie ziem niczyich
1. Wykorzystanie ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych, takich jak manewry, ćwiczenia, próby zbrojne, wymaga zgody każdej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Próba wykorzystania ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez wymaganej zgody, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 5. Postanowienia końcowe
1. Konwencja niniejsza zostaje podpisana w (...) egzemplarzach, z których każdy trafi do jednej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez państwa, które w przyszłości przejmą kontrole nad jakąkolwiek częścią ziem Nowego Kontynentu lub państwa już istniejące na kontynencie chcące dołączyć do Konwencji.
3. Zniesieniu podlega Konwencja ws. Ziem Niczyich z 2013 roku.
4. Każda ze Stron, może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, poprzez uprzednią notyfikację tego faktu, rozesłaną do wszystkich Stron, która skutkuje po 14 dniach od dnia zawiadomienia.
5. Konwencja wchodzi w życie z chwilą podpisania jej przez przedstawicieli państw-sygnatariuszy.
Konwencja o Ziemiach Vaarlandu i Antyry
Państwa Vaarlandu i Antyry chcąc unormować warunki zajmowanie i przyłączanie terytoriów do kontynentu podpisują w najlepszej wierze niniejszą Konwencję:
Artykuł 1. Ziemie i obszary Kontynentu
1. Ziemie Vaarlandu i Antyry wedle niniejszej Konwencji tworzą "Nowy Kontynent" położony na wschód od Kontynentu Wschodniego i Archipelagu Tyrenckiego.
2. Obszar kontynentu to ziemie obejmujące terytoria państw na nim położonych oraz ziemie bez przynależności państwowej zwane dalej ziemiami niczyimi.
3. Ziemie niczyje to tereny niezamieszkałe na których nie funkcjonowało dotychczas żadne państwo. Do ziem niczyich zalicza się również terytoria po dawnych państwach które przestały funkcjonować, a obecnie nie należą do żadnego z państw polskiego mikroświata.
4. Obszary przyłączane w rozumieniu niniejszej Konwencji to terytoria należące do istniejącego państwa, które wyraża chęć lokalizacji na "Nowym Kontynencie".
Artykuł 2. Kontrola nad ziemiami niczyimi
1. Ziemie niczyje pozostające pod wspólną kontrolą państw sygnatariuszy niniejszej Konwencji.
2. Strony niniejszej Konwencji zobowiązują się nie zajmować żadnych ziem niczyich bez wymaganej zgody Stron niniejszej Konwencji opartej o zasadę określoną w art.3 p1.
Artykuł 3. Zajmowanie ziem niczyich lub przyłączanie ziem
1. Ziemie niczyje mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą co najmniej 2/3 państw będących stroną niniejszej Konwencji w tym wszystkich z którymi nowo lokowane państwo będzie graniczyć.
2. Państwo wnioskujące o zajęcie ziem niczyich lub przyłączenie ziem zobowiązane jest spełniać następujące wymagania:
a) istnieć minimum 6 miesięcy,
b) podać adres strony lub forum państwa,
c) przedłożyć wstępną propozycję swoich granic państwowych.
3. Stanowisko państwa będącego Stroną niniejszej Konwencji w sprawie zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem przez państwo zainteresowane, powinno być wyrażone w ciągu siedmiu dni, począwszy od dnia przedłożenia wniosku. Odmowa wydania zgody winna zawierać uzasadnienie.
4. Po spełnieniu wymagań określonych w ust.1-3, końcowym warunkiem zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem jest jak najszybsze przyjęcie niniejszej Konwencji przez państwo zainteresowane.
5. Zajęcie ziem niczyich przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez spełnienia wymaganych warunków, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejsze przepisy.
Artykuł 4. Wykorzystywanie ziem niczyich
1. Wykorzystanie ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych, takich jak manewry, ćwiczenia, próby zbrojne, wymaga zgody każdej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Próba wykorzystania ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez wymaganej zgody, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 5. Postanowienia końcowe
1. Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez państwa, które w przyszłości przejmą kontrole nad jakąkolwiek częścią ziem Nowego Kontynentu lub państwa już istniejące na kontynencie chcące dołączyć do Konwencji. Wniosek o podpisanie Konwencji można składać w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jednego z państw sygnatariuszy Konwencji.
2. Zniesieniu podlega Konwencja ws. Ziem Niczyich z 2013 roku.
3. Każda ze Stron, może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, poprzez uprzednią notyfikację tego faktu, rozesłaną do wszystkich Stron, która skutkuje po 14 dniach od dnia zawiadomienia.
4. Konwencja wchodzi w życie z chwilą podpisania jej przez przedstawicieli państw-sygnatariuszy.
Konwencja o Ziemiach Vaarlandu i Antyry
Państwa Vaarlandu i Antyry chcąc unormować warunki zajmowanie i przyłączanie terytoriów do kontynentu podpisują w najlepszej wierze niniejszą Konwencję:
Artykuł 1. Ziemie i obszary Kontynentu
1. Ziemie Vaarlandu i Antyry wedle niniejszej Konwencji tworzą "Nowy Kontynent" położony na wschód od Kontynentu Wschodniego i Archipelagu Tyrenckiego.
2. Obszar kontynentu to ziemie obejmujące terytoria państw na nim położonych oraz ziemie bez przynależności państwowej zwane dalej ziemiami niczyimi.
3. Ziemie niczyje to tereny niezamieszkałe na których nie funkcjonowało dotychczas żadne państwo. Do ziem niczyich zalicza się również terytoria po dawnych państwach które przestały funkcjonować, a obecnie nie należą do żadnego z państw polskiego mikroświata.
4. Obszary przyłączane w rozumieniu niniejszej Konwencji to terytoria należące do istniejącego państwa, które wyraża chęć lokalizacji na "Nowym Kontynencie".
Artykuł 2. Kontrola nad ziemiami niczyimi
1. Ziemie niczyje pozostające pod wspólną kontrolą państw sygnatariuszy niniejszej Konwencji.
2. Strony niniejszej Konwencji zobowiązują się nie zajmować żadnych ziem niczyich bez wymaganej zgody Stron niniejszej Konwencji opartej o zasadę określoną w art.3 p1.
Artykuł 3. Zajmowanie ziem niczyich lub przyłączanie ziem
1. Ziemie niczyje mogą zostać zajęte za oficjalną zgodą co najmniej 2/3 państw będących stroną niniejszej Konwencji w tym wszystkich z którymi nowo lokowane państwo będzie graniczyć.
2. Państwo wnioskujące o zajęcie ziem niczyich lub przyłączenie ziem zobowiązane jest spełniać następujące wymagania:
a) istnieć minimum 6 miesięcy,
b) podać adres strony lub forum państwa,
c) przedłożyć wstępną propozycję swoich granic państwowych.
3. Stanowisko państwa będącego Stroną niniejszej Konwencji w sprawie zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem przez państwo zainteresowane, powinno być wyrażone w ciągu siedmiu dni, począwszy od dnia przedłożenia wniosku. Odmowa wydania zgody winna zawierać uzasadnienie.
4. Po spełnieniu wymagań określonych w ust.1-3, końcowym warunkiem zajęcia ziem niczyich lub przyłączenia ziem jest jak najszybsze przyjęcie niniejszej Konwencji przez państwo zainteresowane.
5. Zajęcie ziem niczyich przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez spełnienia wymaganych warunków, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejsze przepisy.
Artykuł 4. Wykorzystywanie ziem niczyich
1. Wykorzystanie ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych, takich jak manewry, ćwiczenia, próby zbrojne, wymaga zgody każdej ze Stron niniejszej Konwencji.
2. Próba wykorzystania ziem niczyich w celach ekonomicznych, gospodarczych lub militarnych przez państwo obce lub jedną ze Stron niniejszej Konwencji, bez wymaganej zgody, zobowiązuje Strony Konwencji do natychmiastowego podjęcia działań zmierzających do wycofania się z nielegalnych działań przez państwo łamiące niniejszy przepis.
Artykuł 5. Postanowienia końcowe
1. Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez państwa, które w przyszłości przejmą kontrole nad jakąkolwiek częścią ziem Nowego Kontynentu lub państwa już istniejące na kontynencie chcące dołączyć do Konwencji. Wniosek o podpisanie Konwencji można składać w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jednego z państw sygnatariuszy Konwencji.
2. Zniesieniu podlega Konwencja ws. Ziem Niczyich z 2013 roku.
3. Każda ze Stron, może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, poprzez uprzednią notyfikację tego faktu, rozesłaną do wszystkich Stron, która skutkuje po 14 dniach od dnia zawiadomienia.
4. Konwencja wchodzi w życie z chwilą podpisania jej przez przedstawicieli państw-sygnatariuszy.