Wasze Ekscelencji.
Zwracamy się do Kortez Generalnych w sprawie ratyfikacji Traktatu o nawiązanie stosunków dyplomatycznych pomiędzy:
Rzeczpospolitą Obojga Narodów a Królestwem Skarlandu
Poniżej przedstawiamy treść traktatu:
TRAKTAT
O NAWIĄZANIU STOSUNKÓW DYPLOMATYCZNYCH
pomiędzy:
Rzeczpospolitą Obojga Narodów
a
Królestwem Skarlandu
spisany dnia pierwszego lutego A.D. 2013 roku w królewskim mieście Warszawie,
Wysokie Układające się Strony:
Jego Królewska Mość August Ludwik II
z Bożej łaski i woli Narodu Król Polski, Wielki Książę Litewski, Książę Ruski, Pruski, Mazowiecki, Żmudzki, Kijowski, Wołyński, Podolski, Podlaski, Inflancki, Smoleński, Siewierski, Czernihowski, etc. etc. etc. a także Książę Bari i Salty w imieniu własnym, jak i Rzeczypospolitej Obojga Narodów
oraz
Jej Królewska Mość Eleonora,
z Bożej łaski i przez Konstytucję, królowa Skarlandu i Estelli Wschodniej etc. etc.
Reprezentowana przez
Jego Królewską Wysokość Norberta I de Catalán,
Ministra Spraw Zagranicznych Królestwa Skarlandu
zawierają niniejszy Traktat:
Rozdział I
[Postanowienia Ogólne]
Art. 1.
Traktat postanawia o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między Królestwem Skarlandu, a Rzeczpospolitą Obojga Narodów
Art. 2.
Królestwo Skarlandu i Rzeczpospolita Obojga Narodów postanawiają uroczyście wyrzec się przemocy we wzajemnych stosunkach i rozwiązywać wszelkie zaistniałe spory poprzez rozmowy i na drodze dyplomatycznej. Obie Strony postanawiają nawiązać stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów. Pragną również wyrazić nadzieję, co do dalszej współpracy w przyszłości.
Rozdział II
[Rozwiązywanie sporów]
Art. 3.
W razie zaistnienia sporu pomiędzy obiema stronami, bezzwłocznie nawiążą kontakt upełnomocnieni przedstawiciele obu stron.
Art. 4.
Strony mogą się zwrócić o mediację do państwa trzeciego lub do uznanego przez nie autorytetu. Mediacja nie wiąże jednak żadnej ze stron.
Rozdział III
[Kontakty międzypaństwowe]
Art. 5.
Oba państwa reprezentuje urzędnik właściwy do spraw zagranicznych.
Art. 6.
Reprezentantem każdej ze stron, na terenie państwa drugiego, jest mianowany zgodnie z prawem, Ambasador.
Rozdział IV
[Ambasadorowie]
Art. 7.
Ambasadorowie obu stron muszą zostać zaaprobowani i uznani za Persona Grata, przez głowę państwa drugiego.
Art. 8.
Wydalenie Ambasadora z kraju, do którego został oddelegowany, następuje przez uznanie go w danym kraju za persona non grata.
Art. 9.
Ambasador nie może w kraju, do którego został od delegowany zostać aresztowany i postawiony przed sądem. Immunitet Dyplomatyczny chroni także majątek Ambasadora.
Rozdział V
[Współpraca]
Art. 10.
Obie strony pragną dążyć do wzajemnej współpracy, której warunki uzgadniane będą i przedstawiane w formie odpowiednich traktatów międzynarodowych.
Art. 11.
Państwa zobowiązują się nie dyskryminować obywateli państw sygnatariuszy, którzy pragną działać na ich terenie.
Rozdział VI
[Postanowienia Końcowe]
Art. 12.
Oba państwa-sygnatariusze niniejszego paktu zobowiązują się go przestrzegać.
Art. 13.
Inne stosunki między państwami regulować będą dodatkowe umowy.
Art. 14.
Oba państwa wyrzekają się wojny jako środku prowadzenia wzajemnej polityki międzynarodowej.
Art. 15.
Do Traktatu można dodawać, w razie zaistniałej potrzeby nowe postanowienia. Aby nowe postanowienia weszły w życie konieczna jest zgoda obu państw.
Art. 16.
Każda ze stron może wypowiedzieć niniejszy traktat, traci on wówczas moc ze skutkiem natychmiastowym. Ambasadorom, do czasu wyjazdu z państwa obcego, wciąż przysługuje jednak Immunitet Dyplomatyczny.
Art. 17.
W razie złamania postanowień Traktatu przez któryś z rządów, Traktat traci moc prawną natychmiastowo, bez możliwości ponownego wprowadzenia go w życie bez uprzedniej ponownej ratyfikacji przez oba zainteresowane państwa.